Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016

Η νέα Αεροπορία Στρατού – Τι περιλαμβάνει ο σχεδιασμός της επόμενης 15ετίας για την επιχειρησιακή αναβάθμιση της

Τα προς επιλογή ελικόπτερα έχουν “γράψει” το καθένα από 1000 έως 3000 ώρες πτήσεως έκαστο, ενώ όλα έχουν υποστεί και εργοστασιακού επιπέδου συντήρηση μετά το 2007, όπως ακριβώς ζήτησε η ελληνική πλευρά από τους Αμερικανούς. (Φωτογραφία αρχείου απο τις δραστηριότητες του Σώματος Εφοδιασμού – Μεταφορών/ΓΕΣ)
Του Λεωνίδα Σ. Μπλαβέρη
lsblaveris@gmail.com
Τον πλήρη σχεδιασμό της Αεροπορίας Στρατού για την επόμενη 15ετία, δηλαδή μέχρι το 2030, αποκαλύπτουν αποκλειστικώς τα “ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ”.
Ο σχεδιασμός αυτός “διαχειρίζεται το σήμερα, σχεδιάζει το αύριο και οραματίζεται το μέλλον”, όπως σημείωσε χαρακτηριστικά υψηλόβαθμη στρατιωτική πηγή, στην οποία θέσαμε προς επιβεβαίωση τις πληροφορίες, και, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει ελικόπτερα NH-90, CH-47SD Chinook, Kiowa, αλλά και Μη Επανδρωμένα Αεροπορικά Οχήματα (UAV)! Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά.
Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα του 2015, επανεκκίνησε με απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμμένου, το πρόγραμμα παραλαβής από την Αεροπορία Στρατού των μεταφορικών ελικοπτέρων NH-90, που τόσο πολλά είχε “ακούσει” από τον ίδιο τον υπουργό και ήταν η βασική αίτια της αποστρατείας ενός αρχηγού ΓΕΣ, του στρατηγού Χρίστου Μανωλά. Οι δύο πλευρές ήλθαν σε συμφωνία κυρίως με βάση τις νέες προτάσεις του ΥΠΕΘΑ, οπότε και λίαν συντόμως αναμένεται να υπογραφεί η “5η τροποποίηση” της αρχικής σύμβασης. Έως τώρα έχουν παραληφθεί 11 από τα 20 ελικόπτερα της αρχικής συμφωνίας, ενώ τα επόμενα τέσσερα αναμένεται να παραληφθούν εντός του μηνός, με πρώτο εξ αυτών και 12° στη σειρά το πρώτο από τα τέσσερα NH-90 SPEOPS (“Ειδικών Επιχειρήσεων”), που τόσο πολύ αναμένουν οι επίλεκτες Μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων και των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Η επανεκκίνηση έγινε αφού διαχωρίστηκαν το νομικό σκέλος και όσα θα διεκδικηθούν στα δικαστήρια από τους Γάλλους και αφορά πλέον την υλοποίηση της συμβάσεως.
Συντήρηση
Στις αρχές Φεβρουαρίου, επιτροπή του ΓΕΣ θα μεταβεί στις ΗΠΑ για να επιλέξει τα 15 CH-47SD Chinook που ζητήθηκαν από τους Αμερικάνους. Η επιλογή αυτή θα γίνει ανάμεσα απο τα ελικόπτερα της Αμερικάνικής Εθνοφρουράς, που έχουν πολύ λιγότερες ώρες και πολύ λιγότερη καταπόνηση από ο,τι τα αντίστοιχα της Αεροπορίας του Αμερικάνικου Στρατού, που απορρίφθηκαν. Τα προς επιλογή ελικόπτερα έχουν “γράψει” το καθένα από 1000 έως 3000 ώρες πτήσεως έκαστο, ενώ όλα έχουν υποστεί και εργοστασιακού επιπέδου συντήρηση μετά το 2007, όπως ακριβώς ζήτησε η ελληνική πλευρά από τους Αμερικανούς. Τον Απρίλιο αναμένεται να φτάσουν, όλα μαζί, τα πρώτα 10 από τα εγκριθέντα 15 ελικόπτερα Chinook και θα ακολουθήσουν περί το τέλος του χρόνου και τα υπόλοιπα πέντε, καθώς για αυτά αναμένεται, για τυπικούς λόγους, συμπληρωματική έγκριση απο το ΚΥΣΕΑ. Αξίζει να σημειωθεί, όπως μας έλεγε κορυφαία στρατιωτική πηγή, ότι το συνολικό κόστος του συγκεκριμένου προγράμματος για 15 ελικόπτερα Chinook είναι 120 εκατ. δολάρια από τα οποία τα 37 εκατ. αφορούν τα ελικόπτερα και τα υπόλοιπα 73 εκατ. το κόστος ανταλλακτικών και υποστηρίξεως για δύο Τάγματα Ελικοπτέρων Αεροπορίας Στρατού (ΤΕΑΣ), που θα δημιουργηθούν εκτός του υπάρχοντος – συνολικώς, δηλαδή, τρία ΤΕΑΣ με Chinook.
Από πλευρά επιχειρησιακής σχεδιάσεως, η συγκρότηση τριών ΤΕΑΣ με Chinook θα επιτρέψει την κατανομή τους σε τρεις κύριες βάσεις της Αεροπορίας Στρατού (Αλεξάνδρεια Ημαθίας ή Στεφανοβίκειο, Πάχη Μεγάρων και Ηράκλειο Κρήτης), καλύπτοντας ισάριθμους τομείς του ελληνικού αμυντικού συστήματος (Θράκη/Μακεδονία, Κεντρικό Αιγαίο,Δωδεκάνησα), είτε σε δύο βασικά σημεία (Κεντρικό Αιγαίο, Δωδεκάνησα), με δυνατότητα άμεσης μεταστάθμευσης σε τρίτο (Θράκη), αν απαιτηθεί.
[Φωτογραφία αρχείου απο την συνεκπαίδευση του Σχολείου Προκεχωρημένης Εκπαίδευσης Επαγγελματιών Οπλιτών Ειδικών Δυνάμεων (ΣΠΕΕΠΟΠΕΔ) με ελικόπτερο NH-90 της Αεροπορίας Στρατού σε τεχνικές «FAST ROPE» και στον ορεινό αγώνα./ΓΕΣ]
Αποθέματα
Τα 70 ελικόπτερα επιθετικής αναγνωρίσεως/συνοδείας OH-58D Kiowa απο τα αποθέματα του αμερικάνικου Στρατού αποκτήθηκαν σχεδόν δωρεάν. Οι Αμερικάνοι ζητούσαν 120 εκατ. δολάρια, αλλά “έπεσαν” στα 50 εκατ., με βάθος αποπληρωμής 15 χρόνια, από τα οποία τα 22 εκατ. δολάρια είναι το κόστος των ανταλλακτικών. Αυτό πρακτικώς σημαίνει οτι το κόστος αποκτήσεως του καθενός εκ των 70 ελικοπτέρων είναι της τάξεως των 280000 ευρώ, την ίδια στιγμή που το κόστος ενός έκαστου εξ αυτών, καινούριου, είναι περίπου 7 εκατ. δολάρια!
Σύμφωνα με τον επιχειρησιακό σχεδιασμός της Αεροπορίας Στρατού, η απόκτηση των 70ελικοπτέρων Kiowa θα της επιτρέψει τη δημιουργία δύο ταγμάτων ελικοπτέρων, ενώ 10 εξ αυτών θα διατεθούν στη Σχολή Αεροπορίας Στρατού (ΣΑΣ) για την αρχική πτητική εκπαίδευση των μαθητών της στα ελικόπτερα, τομέα στο όποιο υστερεί χαρακτηριστικώς σήμερα η ΣΑΣ. Και για το πρόγραμμα αυτό έχει μεταβεί στο Τουσόν της Αριζόνα των ΗΠΑ αποστολή της Αεροπορίας Στρατού, που έχει μελετήσει το θέμα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η μεγάλη επιχειρησιακή αξία των συγκεκριμένων ελικοπτέρων είναι η άριστη συνεργασία τους με τα επιθετικά ελικόπτερα AH-64A+ Apache, όπως γίνεται και στον αμερικανικό Στρατό, σε ρόλους “hunter/killer”. Γεγονός που τα καθιστά “πολλαπλασιαστές ισχύος” αυτών, με δεδομένο ότι όσα αποκτήθηκαν το 1995-1996 είναι ήδη 20 ετών δεν πρόκειται -για λόγους οικονομίας- να εκσυγχρονιστούν, με ο,τι και αυτό συνεπάγεται μακροχρόνια.
Το UAV ΠΗΓΑΣΟΣ ΙΙ επιχειρεί από την Μοίρα Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (Μ.ΜΕΑΦ), που εδρεύει στην Αεροπορική Βάση Ακτίου. (Φωτογραφία αρχείου/ΓΕΑ)
Η “εσωτερική μεταγραφή”
Ο φιλόδοξος σχεδιασμός της Αεροπορίας Στρατού του ΓΕΣ περιλαμβάνει τον τομέα των Μη Επανδρωμένων Αεροπορικών Οχημάτων (UAV), τα οποία αποτελούν τον “φυσικό χώρο”. Όπως χαρακτηριστικώς μας ελέχθη, της Αεροπορίας Στρατού στα χαμηλά ύψη, όπου επιχειρούν τα ελικόπτερα. Μάλιστα, ο τομέας αυτός μπορεί να αποτελέσει και μια -ας την ονομάσουμε έτσι- “εσωτερική μεταγραφή”, καθώς η Αεροπορία Στρατού βλέπει με πολύ καλό μάτι την απόκτηση του ελληνικού UAV “Πήγασος 2”, που σχεδιάστηκε, κατασκευάστηκε και επιχειρεί στο πλαίσιο της Π.Α., ενώ λιγότερο ενδιαφέρεται για τα UAV Sperwer (γαλλικής κατασκευής), που διαθέτει ήδη ο Ελληνικός Στρατούς και λειτουργεί το προσωπικό του Όπλου των Διαβιβάσεων.
“Άλλος ο ρόλος και η αποστολή των Sperwer και άλλος ο ρόλος, η αποστολή και η χρήση των UAV που χρειάζεται η Αεροπορία Στρατού για τακτική/επιχειρησιακή χρήση”, μας διευκρίνισε ανώτατη στρατιωτική πηγή. Ο χειριστής του συστήματος μπορεί να είναι της Αεροπορίας Στρατού, λόγω της πολύ μεγάλης εμπειρίας των πιλότων της σε πτήσεις χαμηλού ύψους, τα αποτελέσματα όμως αυτών των πτήσεων έχουν διακλαδικούς αποδέκτες, επισημαινόταν με νόημα.
Πηγή: Εφημερίδα “Παραπολιτικά”, 16 Ιανουαρίου 2016.
https://limitofadvance.wordpress.com/2016/01/17/%CE%B7-%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%B1%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%8D-%CF%84%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%B2%CE%AC%CE%BD/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου