Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Διέλευση Στίβου Μάχης από Οπλίτες Θητείας της 9ης Μ/Π ΤΑΞ


Στιγμιότυπα από τη διέλευση Στίβου Μάχης από Οπλίτες Θητείας της 9ης Μηχανοποιημένης Ταξιαρχίας Πεζικού (9 Μ/Π ΤΑΞΠΖ - «ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗ»), που πραγματοποιήθηκε, στο πλαίσιο εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων του Σχηματισμού, την Παρασκευή 14 Ιουλίου 2017.







ΠΗΓΗ
http://www.army.gr/default.php?pname=Article&art_id=93668&cat_id=14&la=1

TΟ ΑΡΜΑΤΑΓΩΓΟ «ΛΕΣΒΟΣ» ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΟΥ 74


Στις 20 Ιουλίου του 1974 το αρματαγωγό «Λέσβος» με Κυβερνήτη τον Πλωτάρχη Ελευθέριο Χανδρινό σφυροκοπεί επί δύο ώρες το φρούριο της Πάφου στην Κύπρο, τον τουρκικό θύλακα Μούτταλου. Το αποτέλεσμα είναι η πλήρης εξουδετέρωση των ισχυρών εχθρικών δυνάμεων. Στη συνέχεια, ο Χανδρινός εκτιμώντας σωστά τον κίνδυνο προσβολής του πλοίου του από την Τουρκική Αεροπορία, αντί να πλεύσει προς δυσμάς στη Ρόδο, ακολουθεί νοτιοδυτική πορεία προς τις λυβικές ακτές παραπλανώντας τους Τούρκους που ήδη είχαν εξέλθει προς αναζήτησή του.
Η μελετημένη αυτή κίνηση του Χανδρινού διασώζει το πλοίο του και παράλληλα δημιουργεί σύγχυση στο Τουρκικό Γενικό Επιτελείο με αποτέλεσμα να βυθιστεί από την Τουρκική Αεροπορία το αντιτορπιλικό Kocatepe και να χαθούν 13 Αξιωματικοί και 64 άνδρες του πληρώματός του. Εκτός από το Kocatepe, άλλα δύο τουρκικά αντιτορπιλικά, το Adatepe και το M. Fevzi Cakmak, υφίστανται σοβαρές και μικρότερες ζημιές αντίστοιχα.
Στη φωτογραφία εικονίζεται το αρματαγωγό «Λέσβος» με τον Κυβερνήτη του Πλωτάρχη Ελευθέριο Χανδρινό. [Φωτογραφικό αρχείο Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού ΥΙΝ)].
ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/istoria/armatagogo-lesvos-stin-tourkiki-isvoli-tou-74/
 

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Επιχειρησιακή Εκπαίδευση Δ΄ Σώματος Στρατού


Στο πλαίσιο της επιχειρησιακής εκπαίδευσης, την εβδομάδα από 10 έως 14 Ιουλίου 2017, το Δ΄ Σώμα Στρατού, με τις ΧΙΙ – ΧVI Μηχανοκίνητες Μεραρχίες Πεζικού, καθώς και την 50 Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία, πραγματοποίησε εκπαίδευση στα Πλωτά Μέσα.

Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, εκτελέσθηκαν από τους Σχηματισμούς, ασκήσεις Τακτικού Συγκροτήματος Μηχανοκινήτου Λόχου Πεζικού, κατά τη Διάβαση Ευκαιρίας.

Διαπιστώθηκε η υψηλή επιχειρησιακή ετοιμότητα, η άριστη εκπαίδευση, το εξαιρετικό ηθικό του προσωπικού και η υψηλή λειτουργικότητα των μέσων.





























ΠΗΓΗ
http://www.army.gr/default.php?pname=Article&art_id=93654&cat_id=14&la=1

Ὁ Προφήτης Ἠλίας


Ημ. Εορτής:20 Ιουλίου
Ημ. Γέννησης:
Ημ. Κοιμήσεως:
Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων:
Πολιούχος:
Λοιπές πληροφορίες:
Εορταζόμενο όνομα:Ἠλίας

Ὁ Προφήτης Ἠλίας ἦταν γιὸς τοῦ Σωβὰκ καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴ Θέσβη τῆς περιοχῆς Γαλαάδ, καὶ ἀνῆκε στὴν φυλὴ τοῦ Ἀαρῶν.
Ὅταν γεννήθηκε, ὁ πατέρας του εἶδε μία θεία ὀπτασία: Δυὸ ἄνδρες λευκοφορεμένοι τὸν ὀνόμαζαν Ἠλία, τὸν σπαργάνωναν μὲ φωτιὰ καὶ τοῦ ἔδιναν φλόγα νὰ φάει. Τότε ὁ πατέρας του, πῆγε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἀφοῦ περιέγραψε τὴν ὀπτασία στοὺς ἱερεῖς, ἐκεῖνοι τοῦ εἶπαν ἐρμηνεύοντας τὴν ὀπτασία, ὅτι ὁ γιὸς του θὰ γίνει προφήτης καὶ θὰ κρίνει τὸ Ἰσραὴλ μὲ δίκοπο μαχαίρι καὶ φωτιά.
Ὁ Προφήτης ἄσκησε τὸ προφητικό του χάρισμα ἐπὶ 25 ἔτη. Προεῖπε γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ στὴν γῆ 816 χρόνια πρίν. Ἦταν τόσο μεγάλη ἡ πίστη του, ποὺ κατέβασε τρεῖς φορὲς φωτιὰ ἀπὸ τὸν οὐρανό, σταμάτησε τὴν βροχὴ καὶ ἀνάστησε νεκρούς. Μὲ τὴν φωτιὰ μάλιστα ἔκαψε τοὺς στρατιῶτες ποὺ εἶχε στείλει ὁ βασιλιὰς Ὀχοζίας γιὰ νὰ τὸν συλλάβουν.
Στὸ ὅρος Χωρὴβ εἶδε τὸν ἴδιο τὸν Θεό, διέσχισε τὸν Ἰορδάνη μὲ τὴν μυλωτή του καὶ τέλος ἀνελήφθη μὲ ἅρμα πυρός.
Ἐπίσης παρέστη στὴν Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ μαζὶ μὲ τὸν Μωϋσῆ.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε
Ὁ ἔνσαρκος Ἄγγελος, τῶν Προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος Πρόδρομος, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος, ἄνωθεν καταπέμψας, Ἐλισσαίῳ τὴν χάριν, νόσους ἀποδιώκει, καὶ λεπροὺς καθαρίζει· διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτὸν, βρύει ἰάματα.

Κοντάκιον. Ἦχος β’. Αὐτόμελον
Προφῆτα καὶ προόπτα τῶν μεγαλουργιῶν τοῦ Θεοῦ, Ἠλία μεγαλώνυμε, ὁ τῷ φθέγματί σου στήσας τὰ ὑδατόρρυτα νέφη, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, πρὸς τὸν μόνον Φιλάνθρωπον.

Μεγαλυνάριον.
Ζήλῳ οὐρανίῳ πυρποληθείς, φλέγεις τὴν ἀπάτην, ὡς πυρίπνους καὶ ζηλωτής· ὅθεν ἀνυψώθης, ἐν ἅρματι πυρίνῳ, ὦ Ἠλιοὺ Προφῆτα, πρὸς βίον ἄφθαρτον.

ΠΗΓΗ
http://www.synaxarion.gr/gr/sid/168/sxsaintinfo.aspx

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΠΕΖΟΝΑΥΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΣΤΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ (VIDEO)


Η μεγάλη απόσταση που καταδεικνύει η ανταλλαγή πυρών είναι το αποτέλεσμα της αλλαγής τακτικής των Ταλιμπάν για εμπλοκή του αντιπάλου από μεγάλες αποστάσεις. Τα πρώτα χρόνια της παρουσίας των Αμερικανών στο Αφγανιστάν οι ενέδρες των Ταλιμπάν πραγματοποιούνταν από μικρότερες αποστάσεις. Ωστόσο αυτή η τακτική είχε μεγάλες απώλειες για τους Ταλιμπάν, λόγω της χρήσης προηγμένων φορητών συστημάτων διοίκησης και ελέγχου πεδίου μάχης από τους Αμερικανούς.
Τα συστήματα αυτά (tablet με δυνατότητα απεικόνισης εικόνας και ήχου σε πραγματικό χρόνο, φορητά συστήματα ακουστικού εντοπισμού πυρών κ.ά.) επέτρεπαν στους Αμερικανούς να έχουν πλήρη αντίληψη της τακτικής κατάστασης του πεδίου μάχης, να συγκεντρώνουν τα πυρά τους στην σωστή κατεύθυνση και τελικά να επικρατούν.


ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/defence/amerikani-pezonaftes-kata-taliban-sto-afganistan-video/


ΜΥΑ/ΛΣ: ΠΡΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΕΞΟΝΤΩΣΗ


Η ΜΥΑ/ΛΣ αποτελεί την Εθνική Αντιτρομοκρατική Μονάδα, με ειδίκευση το θαλάσσιο περιβάλλον. Οι άνδρες που την απαρτίζουν έχουν ολοκληρώσει με επιτυχία το δυσκολότερο σχολείο επιλογής στην Ελλάδα και καθώς υπηρετούν σε Σώμα Ασφαλείας, έχουν την δυνατότητα να πραγματοποιούν αληθινές επιχειρήσεις εν καιρώ ειρήνης. Συνδυάζουν δηλαδή τα καλύτερα δύο κόσμων, αυτά που καμμία άλλη μονάδα στην Ελλάδα δεν συνδυάζει. Είναι εξουσιοδοτημένη για την διενέργεια νηοψιών, επιχειρήσεων υψηλού κινδύνου, διάσωσης ομήρων και την αντιμετώπιση ειδικών εγκλημάτων βίας  σε θαλάσσιο περιβάλλον και την εκτέλεση εξειδικευμένων καταδυτικών δραστηριοτήτων έως τα 120 μέτρα. Η Μονάδα δύναται να επιχειρεί σε χώρο αρμοδιότητας της Ελληνικής Αστυνομίας, κατόπιν αιτήματος της. Η Ομάδα Ειδικών Επεμβάσεων της ΜΥΑ/ΛΣ συμμετέχει στην Δύναμη ΔΕΛΤΑ (Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων) που υπάγεται στον Α/ΓΕΕΘΑ και είναι επιφορτισμένη με την διενέργεια διακλαδικών ειδικών επιχειρήσεων σε περίοδο πολέμου[2]. Η ΜΥΑ/ΛΣ, συμμετέχει, ως επιχειρησιακός βραχίονας, μαζι με την Ειδική Κατασταλτική Αντιτρομοκρατική Μονάδα (ΕΚΑΜ/ΕΛΑΣ) στη Συντονιστική Υπηρεσία Διαχείρισης Κρίσεων Εσωτερικής Ασφάλειας (ΣΥΔΚΕΑ) η οποία υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό και αποτελεί την Εθνική Αρχή της Χώρας για την αντιμετώπιση σοβαρών τρομοκρατικών ενεργειών ή απειλών σε ολόκληρη την Επικράτεια.
Τα στοιχεία αυτά έπεισαν τους Αμερικανούς πριν απο 3 χρόνια και αποφάσισαν να προβούν στην μόνιμη παραμονή US Navy Seals στην Μονάδα με σκοπό να αναπτύξουν τις δυνατότητες της. Η ΜΥΑ αποτελεί την μοναδική μονάδα στον κόσμο που έχει αυτό το προνόμιο χωρίς η χώρα στην οποία ανήκει να συνδράμει τις ΗΠΑ σε πολεμικές επιχειρήσεις. Επίσης, η ΜΥΑ ανανέωσε το σύνολο του εξοπλισμού της – αμάξια, σκάφη, ατομικός οπλισμός, επικοινωνίες, υλικά εκπαίδευσης, ομαδικά υλικά,διαβαθμισμένα υλικά, rebreather – πριν από 3 χρόνια. Έχει στην διάθεση της απο τις καλύτερες κάλτσες για ειδικές επιχειρήσεις μέχρι τα πιο εξελιγμένες επικοινωνίες. Πέραν όλων αυτών διέπεται απο ένα νομικό πλαίσιο το οποίο θα ζήλευε κάθε άνδρας ειδικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Αρμοδιότητα της ΜΥΑ/ΛΣ είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και μόνο οι Ειδικές Επιχειρήσεις. τίποτα άλλο. Ούτε μεταγωγές, ούτε πύλη, ούτε επιδείξεις. Γιατι τότε οδεύει προς αφανισμό;
Όσοι είναι έξω απο τον χορό νομίζουν πως οι πολιτικοί είναι επικίνδυνοι και εναποθέτουν τις ελπίδες τους στους ανωτάτους. Για όσους, λίγους, είναι εντός του χορού και έχουν καταφέρει να ενδιαφέρονται ακόμα για το αντικείμενο της δουλειάς τους – παρά το οτι μπορεί να έχουν στείλει την οικογένεια τους στην επαρχία και να κοιμούνται εντός των μονάδων για να μην πληρώνουν νοίκι, οτι μπορεί να ξεσκατίζουν τα σκυλιά των πλουσίων και να φουσκώνουν μπαλόνια σε παιδικά πάρτυ για να ζήσουν την 6 μελή οικογένεια τους και οτι η υπηρεσία τους μπορεί να μην δίνει χρήματα ουτε για να πληρωθεί η καθαρίστρια του στρατοπέδου και να τα βάζουν απο την τσέπη τους – γνωρίζουν πως η αλήθεια είναι άλλη. Δεν νοιάζεται κανείς, όχι μόνο οι πολιτικοί.Κανείς.
Για αυτούς ακριβώς τους λόγους η ΜΥΑ/ΛΣ οδεύει προς τον αφανισμό.
  • Κανείς δεν έχει ενδιαφερθεί τα τελευταία χρόνια για να γίνει Σχολείο Ειδικών Επεμβάσεων και να επανδρωθεί η ΟΕΕ με νεους βατράχους. Θα πολεμάνε οι 50αρηδες σε λίγο. Υπάρχουν στελέχη που περιμένουν 6 χρόνια κοιτάζοντας τον τοίχο. Υπάρχουν στελέχη που χάσαν το νεφρό τους καθώς περιμέναν και δεν θα μπουν ποτέ στην Ομάδα. Ποια είναι η δικαιολογία για αυτήν την υπαρξιακή απειλή για την ΜΥΑ, πέραν της αρρώστιας συγκεκριμένων ανθρώπων;
  • Κανείς δεν έχει ενδιαφερθεί για το καθεστώς διοικητικής αυθαιρεσίας που αγγίζει τα όρια της ανωμαλίας και έχει ισοπεδώσει το ηθικό των στελεχών. Δεν μιλάνε όμως οι βάτραχοι – έχουν μάθει να υπομένουν.
  • Κανείς δεν έχει ενδιαφερθεί που δεν τηρείται ούτε γράμμα από το νομικό πλαίσιο που διέπει την εσωτερική λειτουργία της Μονάδας, με συγκεκριμένες ευθύνες.
  • Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την διαρροή Υπηρεσιακών εγγράφων στο πλαίσιο των πλέον βρώμικων παιχνιδιών στην χώρα.
  • Κανείς δεν ενδιαφέρεται γιατί οι διωκόμενοι και εκβιαζόμενοι υπαξιωματικοί είναι πάνω απο όλα βάτραχοι και είναι πλέον αποτελεσματικοί στην Χώρα σε επιχειρήσεις.
Πρέπει να θρηνήσουμε νεκρούς για να νοιαστούν για την Μονάδα;
ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/security/myals-pros-oloklirotiki-exontosi/?utm_content=bufferd4b09&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΕΤΣΙ ΘΑ ΔΙΑΣΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΙΛΟΤΟΥΣ ΜΑΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΠΟΛΕΜΟΥ (PHOTOS)


Το προσωπικό της 31η ΜΕΕΔ, η οποία ανήκει στην κατηγορία των μονάδων Ειδικών Επιχειρήσεων (SOF) είναι πιστοποιημένο για ρίψεις με Αλεξίπτωτα στατικού Ιμάντα και ελεύθερης πτώσης, προκειμένου να διεισδύσει στην περιοχή όπου φίλιο προσωπικό βρίσκεται σε κίνδυνο από εχθρικές δυνάμεις και απαιτείται ο εντοπισμός και η περισυλλογή του.
Η επιλογή ανάπτυξης με αλεξίπτωτο προσφέρει στους Διασώστες Μάχης, ταχύτητα για την επέμβαση στην περιοχή ενδιαφέροντος καθώς οι αποστάσεις περιορίζονται στο ελάχιστο από τα μεταγωγικά αεροσκάφη – σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο πλωτό ή εναέριο μέσο μεταφοράς προσωπικού.
Επιπλέον παρέχεται εμβέλεια ακόμη και για επέμβαση σε μακρινές αποστάσεις από τον ηπειρωτικό κορμό της χώρας αλλά και προκεχωρημένες βάσεις των νησιών, καλύπτοντας με τον τρόπο αυτό όλες τις ανάγκες χώρου και χρόνου στο σύγχρονο πεδίο μάχης όπου οι καταστάσεις είναι ταχέως εξελισσόμενες.
Στο συγκεκριμένο βίντεο παρουσιάζεται η έξοδος για θαλάσσιο άλμα ελευθέρας πτώσης ενός Διασώστη Μάχης της 31 ΜΕΕΔ από τη ράμπα α/φους C-130H Hercules κατά την επίδειξη που πραγματοποίησε η ΠΑ στον Φλοίσβο στις 6/11/2016.
Η διαδικασία προέβλεπε ανάπτυξη του Διασώστη Μάχης, στην θαλάσσια περιοχή όπου προηγουμένως καταρρίφθηκε φίλιος χειριστής και περισυλλογή του αμέσως μετά (μαζί με τον χειριστή) από ελικόπτερο Super Puma της 384 Μοίρας Έρευνάς Διάσωσης.
Σε κάθε περίπτωση, οι καιρικές συνθήκες είναι σημαντικός παράγοντας για την χρησιμοποίηση δυνάμεων που εκτελούν επιχειρήσεις αυτής της μορφής. Λαμβάνεται ιδιαιτέρως υπόψην η επίδραση του ανέμου, της βροχής της χαμηλής νέφωσης και της θερμοκρασίας στην περιοχή όπου θα εκτελεστεί η επιχείρηση!
Βεβαίως η 31 ΜΕΕΔ δεν περιορίζεται στη χρήση μιας μεθόδου ανάπτυξης αλλά μπορεί να χρησιμοποιήσει κάθε μορφής μέσο (πλωτό, χερσαίο ή εναέριο) για να μεταβεί στην περιοχή ανάκτησης προσωπικού, εξασφαλίζοντας την απαραίτητη ευελιξία!
Όλα μπορεί να φαίνονται ότι έγιναν με ταχύτητα και άνεση αλλά σε τελική ανάλυση, η εκπαίδευση είναι αυτή που καθιστά ικανούς τους άνδρες της μονάδας να ανταπεξέλθουν με επιτυχία και ασφάλεια.


Δεν θα πρέπει όμως να παραβλέπεται ότι η όλη διαδικασία ενέχει κινδύνους και ρίσκα που για τους περισσότερους φαίνονται αδιανόητα. Για τους Διασώστες Μάχης της 31ης ΜΕΕΔ (όπως άλλωστε ισχύει για όλα τα μέλη που υπηρετούν σε μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων), όλα αυτά είναι απλώς.. «μια ακόμη μέρα στη δουλειά»!
ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/defence/apoklistiko-etsi-tha-diasosoun-i-idikes-dynamis-tous-pilotous-mas-en-kero-polemou-vidphotos/

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Ἡ Ἁγία Μαρίνα ἡ Μεγαλομάρτυς


Ημ. Εορτής:17 Ιουλίου
Ημ. Γέννησης:270 μ.Χ.
Ημ. Κοιμήσεως:
Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων:
Πολιούχος:Λέρου
Λοιπές πληροφορίες:
Εορταζόμενο όνομα:Μαρίνα

Γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας, στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Κλαυδίου τοῦ Β’, τὸ 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετὰ τὴ γέννησή της, ἡ μητέρα της πέθανε, καὶ ὁ πατέρας της Αἰδέσιος, ποὺ ἦταν Ἱερέας τῶν εἰδώλων, τὴν ἀνέθεσε σὲ μία χριστιανὴ γυναίκα, ἀπὸ τὴν ὁποία ἡ Μαρίνα διδάχθηκε τὸν Χριστό.
Ὅταν ἔγινε 15 χρονῶν, ἀποκαλύπτει στὸν πατέρα της ὅτι εἶναι χριστιανή. Ἔκπληκτος αὐτὸς ἀπ’ αὐτὸ ποὺ ἄκουσε, μὲ μίσος τὴν διέγραψε ἀπὸ παιδί του. Τὸ γεγονὸς αὐτό, μαθεύτηκε ἀμέσως καὶ ἔτσι ὁ ἡγεμόνας τῆς περιοχῆς διέταξε νὰ τὴν συλλάβουν καὶ νὰ τὴν φέρουν ἐνώπιόν του. Ἀμέσως θαμπώθηκε ἀπὸ τὴν ὀμορφιά της. Τὴν ρώτησε ποὶα εἶναι καὶ ποὶα εἶναι ἡ πίστη της καὶ αὐτὴ τοῦ ἀπάντησε ὅτι ὀνομάζεται Μαρίνα καὶ εἶναι χριστιανὴ καὶ ὅτι εἶναι γέννημα θρέμμα τῆς Πισιδίας. Τότε ὁ ἡγεμόνας προσπάθησε νὰ τὴν πείσει νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη της. Ἡ Ἁγία ὅμως δὲν δέχτηκε.
Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὁ τύραννος πρόσταξε καὶ τὴν ὑπέβαλαν σὲ βασανιστήρια φρικτὰ καὶ ἀφοῦ τὶς κατέσκισαν τὶς σάρκες, τὴν ἔριξαν στὴν φυλακή.
Μέσα στὴν φυλακὴ μάλιστα συνέβη τὸ ἑξῆς: ὁ διάβολος μεταμορφωμένος σὲ ἄγριο δράκοντα, προσπάθησε νὰ κάνει τὴν Ἁγία νὰ φοβηθεῖ. Αὐτὴ ὅμως προσευχήθηκε στὸν Θεὸ καὶ ἀμέσως ὁ δράκοντας ἄλλαξε μορφὴ καὶ ἔγινε ἕνας μαῦρος σκύλος καὶ τότε ἡ Ἁγία ἅρπαξε ἕνα σφυρὶ καὶ χτυπώντας τον στὸ κεφάλι καὶ τὴν ράχη τὸν ταπείνωσε. Στὴ συνέχεια ὁ ἡγεμόνας διέταξε καὶ τὴν ἔφεραν πάλι μπροστά του. Παρὰ τὶς πιέσεις του, ἡ ἁγία παρέμεινε ἀκλόνητη.
Ἔτσι ὑποβλήθηκε σὲ νέα βασανιστήρια μέχρι ποὺ ἀποκεφαλίστηκε λαμβάνοντας τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Μνηστευθεῖσα τῷ Λόγῳ Μαρίνα ἔνδοξε, τῶν ἐπιγείων τὴν σχέσιν πᾶσαν κατέλιπες, καὶ ἐνήθλησας λαμπρῶς ὡς καλλιπάρθενος· τὸν γὰρ ἀόρατον ἐχθρόν, κατεπάτησας στερρῶς, ὀφθέντα σοι Ἀθληφόρε. Καὶ νῦν πηγάζεις τῷ κόσμῳ, τῶν ἰαμάτων τὰ χαρίσματα.

Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Παρθενίας κάλλεσι, πεποικιλμένη παρθένε, ἀκηράτοις στέμμασιν, ἐστεφανώθης Μαρίνα· αἵμασι, τοῦ μαρτυρίου δὲ φοινιχθεῖσα, θαύμασι, κατελαμπρύνθης τῶν ἰαμάτων, καὶ τῆς νίκης τὰ βραβεῖα, ἐδέξω Μάρτυς, χειρὶ τοῦ Κτίστου σου.

Μεγαλυνάριον
Τὴν λαμπάδα πάντες τὴν φαεινήν, καὶ τῆς παρθενίας, τὸν ἀσύληπτον θησαυρόν, τὴν νύμφην Κυρίου, καὶ ἄσπιλον ἀμνάδα, Μαρίναν τὴν ἁγίαν, ὕμνοις τιμήσωμεν.

ΠΗΓΗ
http://www.synaxarion.gr/gr/sid/143/sxsaintinfo.aspx

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

ΛΕΓΕΩΝΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ: Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΠΟΚΛΗΡΩΝ (VIDEO)


Η Λεγεώνα των Ξένων είναι μονάδα του Γαλλικού Στρατού. Οι Λεγεωνάριοι, όμως, απαγορεύεται να είναι Γάλλοι. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’60 δεν ήταν Γάλλοι ούτε οι αξιωματικοί. Ιδρύθηκε το 1831 και έκτοτε συμμετέχει ανελλιπώς σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η δύναμή της ανέρχεται σε 7.500 άνδρες και είναι διαρθρωμένη ως Μεραρχία. 
 
Οι λεγεωνάριοι δεν ορκίζονται πίστη στην Γαλλία , αλλά στη Λεγεώνα την ίδια. Γι’ αυτό και το έμβλημα της μονάδας ειναι : LEGIO PATRIA NOSTRA (Η Λεγεώνα είναι η πατρίδα μας).
 
Φυγόδικοι από όλες τις χώρες του κόσμου, κυνηγημένοι και αδικημένοι στην πατρίδα τους ,εύρισκαν και βρίσκουν στη Λεγεώνα μια δεύτερη πατρίδα, σκληρή αλλά δίκαιη. Αυτή την πατρίδα υπηρετούν με αυταπάρνηση. 
 
Η Λεγεώνα θυμίζει έντονα τους Ναίτες ιππότες του Μεσαίωνα, τους καλόγερους – πολεμιστές με τον άσπρο μανδύα και τον κόκκινο σταυρό στην πλάτη. Γι’ αυτό το λόγο, ίσως, οι ύμνοι της Λεγεώνας έχουν αργό ρυθμό ,θυμίζοντας εκκλησιαστικούς ύμνους και η παρέλαςη των λεγεωνάριων γίνεται σε ρυθμό 60 βημάτων το λεπτό ,αντί του καθιερωμένου ρυθμού των 90 βημάτων για όλες τις άλλες στρατιωτικές μονάδες. 
 
Ταινίες για τη Λεγεώνα έχουν γυριςτεί πολλές. Μια απο αυτές, μάλλον άγνωστη στο ελληνικό κοινό, είναι το “March or die” με πρωταγωνιστές τούς Τζην Χάκμαν, Τέρενς Χιλλ, Μαξ Φόν Σίντοφ και Κατρίν Ντενέβ. Πρόκειται για ταινία του 1977 σε σκηνοθεσία Ντικ Ρίτσαρντς και μουσική υπόκρουση Μορίς Ζαρ. 
 
Η υπόθεση εκτυλίσσεται στο γαλλικό Μαρόκο ,το 1919. Οι Γάλλοι είχαν καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, για να καθυποτάξουν τις αραβικές φυλές του Μαρόκου, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Διαφέντευαν, όμως, τη χώρα, επειδή οι φυλές αυτές δεν ομονοούσαν μεταξύ τους. Προσπάθεια συνένωσής τους έγινε από τον σημαντικότερο και ισχυρότερο φύλαρχο της εποχής, τον Ελ Κρίμ. Ο Άραβας ηγέτης θεωρούσε, ότι ο καλύτερος τρόπος για να συνενώσει τις διάφορες φυλές ήταν μια μαζική επίθεση κατά της Λεγεώνας των Ξένων.  Στην ταινία ,μεταξύ άλλων, περιγράφεται  με εντυπωσιακό τρόπο,  η τελική επίθεση χιλιάδων Αράβων κατα ενός και μονο λόχου της Λεγεώνας.
ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/diethni/legeona-ton-xenon-defteri-patrida-ton-apokliron-video/


 

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Παναγία Γοργοεπήκοος: H Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας που ακούει και ελεεί γρήγορα όσους την επικαλούνται


Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοεπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646. Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, «λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος το διακ…
Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοεπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646.
Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, «λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος το διακυβερνά», φυλάσσοντας από κάθε προσβολή και επήρρεια τους ασκομένους σε αυτό οσίους πατέρες, αλλά και όσους προστρέχουν σ εκείνη με πίστη, ζητώντας την βοήθεια της. Και γενικά διαφυλάττει, γοργώς και προθύμως υπακούει και ελεεί όλους, όσους την ευλαβούμαστε και την επικαλούμαστε με πίστη.
Όπως αναφέρει στο Συναξάρι ο όσιος Νικόδημος, στη Μονή του Δοχειαρίου, στο δεξί μέρος της Τραπέζης του Μοναστηριού, βρισκόταν μια παλαιά εικόνα της Παναγίας. Οι πατέρες της Μονής αναφέρουν ότι είχε αγιογραφηθεί από την εποχή του κτήτορος της Μονής Νεοφύτου, τον 11ο αιώνα.
Το έτος 1646, που ήταν ένα έτος πολύ δύσκολο για την Ιερά Μονή, διότι δεν είχε τα απαραίτητα χρήματα για να πληρώσει τους καθορισμένους φόρους στους Τούρκους κατακτητές, ο τραπεζάριος του Μοναστηριού, περνούσε μπροστά από αυτήν την εικόνα συνεχώς, ακόμα και τη νύχτα βαστάζοντας στα χέρια του αναμμένα δαδιά.
Μια βραδιά, εκείνο το έτος, λοιπόν, καθώς περνούσε και πάλι μπροστά από την εικόνα της Θεοτόκου, ακούει φωνή να βγαίνει από την εικόνα και να του λέει: «Μην περνάς από εκεί και μαυρίζεις τον τόπο με καπνό».
Ο μοναχός νομίζοντας ότι κάποιος άνθρωπος φώναξε, καταφρόνησε τη φωνή και δεν έδωσε σημασία. Μετά από λίγες ημέρες, κι ενώ εκείνος συνέχιζε να περνάει μπροστά από την εικόνα με αναμμένα τα δαδιά, ακούει και πάλι τη φωνή να του λέει: «Ώ Μοναχέ αμόναχε, έως πότε θα συνεχίσεις να καπνίζεις τη μορφή μου και να με μαυρίζεις ατιμώντας με;»
Και συγχρόνως με τη φωνή έχασε ο ταλαίπωρος το φως του κι έμεινε τυφλός.»Ετσι καταλαβαίνοντας το σφάλμα του, ότι δηλαδή καταφρόνησε την πρώτη φωνή και δεν υπάκουσε, κατασκεύασε ένα στασίδι μπροστά στην εικόνα της Παναγίας και την παρακαλούσε συνεχώς να του συγχωρέσει αυτό το εξ απροσeξίας αμάρτημα και να του χαρίσει το φως του, ώστε βλέποντας την Αγία Εικόνα της να την δοξάζει και να την ευχαριστεί πάντοτε.
Και η Παναγία μας, εισάκουσε την προσευχή του και του είπε: «Ιδού, από σήμερα σου χαρίζω το φως και πρόσeξε στο εξής να μην περάσεις με αναμμένα δαδιά, γιατί εγώ είμαι η Κυρία της Μονής αυτής και γοργά υπακούω σ’ εκείνους που με επικαλούνται και τους χαρίζω τα προς σωτηρία αιτήματά τους, διότι καλούμαι Γοργοεπήκοος».
Από τότε η Αγία αυτή εικόνα ονομάζεται Γοργοεπήκοος, γιατί πραγματικά με τα θαυμαστά έργα της, συνεχώς αποδεικνύει ότι γρήγορα υπακούει σ’ εκείνους που προστρέχουν σ’ αυτήν με ευλάβεια και πίστη.
Και πραγματικά η χάρη της ενεργεί πάμπολλα θαύματα όχι μόνο στο Άγιο Όρος, αλλά και έξω από αυτό, σε πόλεις και χωριά, σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και σε άλλα μέρη, όπου την ευλαβούνται και την επικαλούνται.
Η Παναγία η Γοργουπήκοος είναι πολύ θαυματουργή, γιατρεύει διάφορες ασθένειες, χαρίζει παιδιά σε άτεκνα ζευγάρια, φανερώνει απολεσθέντα αντικείμενα, προστατεύει όσους κινδυνεύουν στη θάλασσα, λυτρώνει όσους αιχμαλωτίζονται, θεραπεύει από τον πονοκέφαλο και την κόπωση, ανορθεί τους παραλύτους, χαρίζει το φως στους τυφλούς, θεραπεύει από θανατηφόρες ασθένειες, διώκει τις ακρίδες από τα χωράφια και άλλα πολλά θαυμαστά που βρίσκονται γραμμένα στη Μονή Δοχειαρίου, ως θαυματουργές επεμβάσεις της Παναγίας της Γοργοεπηκόου.
Όταν λοιπόν θεραπεύθηκε από την τύφλωση του ο τραπεζάρης Μοναχός, ονόματι Νείλος, οι πατέρες της Μονής έφτιαξαν στο χώρο αυτό ένα παρεκκλήσι προς τιμήν της Παναγίας της Γοργοεπηκόου, αφού η ίδια η Παναγία χαρακτήρισε τον εαυτό της με το επίθετο αυτό. Εκεί τελείται δύο φορές την εβδομάδα η θεία Λειτουργία, εκεί γίνονται οι κουρές των μοναχών και καθημερινά, πρωί και βράδυ, ψάλλονται παρακλήσεις μπροστά στην ιερή εικόνα.
Η πρώτη αγιογραφηθείσα εικόνα της Παναγίας στη Μονή Δοχειαρίου, που έγινε το 1563, την αναφέρει ως Βρεφοκρατούσα, Φοβερά Προστασία και Γοργοεπήκοο.
Πρέπει να επισημάνουμε λοιπόν, ότι η Παναγία όταν μίλησε στο μοναχό δεν χρησιμοποίησε για τον εαυτό της κανένα από τα ονόματα που ήταν γραμμένα στην τοιχογραφία, δηλαδή Γοργοεπήκοος, Βρεφοκοατούσα , Φοβερά Προστασία, αλλά κράτησε για τον εαυτό της το όνομα Γοργοϋπήκοος, δηλώνοντας με τον τρόπο αυτό ότι υπακούει γρήγορα στις δεήσεις των πιστών και κατ’ επέκταση ότι η υπακοή παίζει το σημαντικότερο ρόλο στη σωτηρία των ανθρώπων.
Μετά το θαύμα στο μοναχό Νείλο, στον οποίο χάρισε πάλι το φως του, η Παναγία μας θέλησε να δείξει μια άλλη ιδιότητά της, ένα άλλο χάρισμα για τη σωτηρία και την πνευματική προκοπή των ανθρώπων κι έδωσε στον εαυτό της το όνομα Γοργουπήκοος, τονίζοντας το έργο της διακονίας.
Όπως και ο Υιός της, έτσι κι εκείνη διακονεί με άπειρους τρόπους τη σωτηρία μας. Κι όπως με την υπακοή της τότε στα λόγια του Αρχαγγέλου Γαβριήλ συνέβαλε στη σωτηρία μας, έτσι και τώρα, ως υπακούουσα στα αιτήματά μας, επαναλαμβάνει με ταπείνωση: \»ιδού η δούλη Κυρίου\». Έτσι βοηθάει και σώζει γρήγορα όσους με πίστη καταφεύγουν σε αυτή και την επικαλούνται και την τιμούν ως Γοργουπήκοο.
Έκτοτε πολλές εικόνες, εκκλησίες, αλλά και μονές τιμούν την Παναγία την Γοργουπήκοο, όπως άλλωστε κι εμείς που αποφασίσαμε με ευλάβεια να αφιερώσουμε το εσωτερικό παρεκκλήσιο του Μοναστηριού μας στο άγιο όνομά της. Γιατί πραγματικά αισθανόμαστε πόσο μεγάλη ανάγκη έχουμε από τις πρεσβείες, τις μεσιτείες και την μητρική προστασία Της στους δύσκολους καιρούς που ζούμε.
Η Μητέρα του Κυρίου μας μεριμνά γοργά για τη σωτηρία όλων μας και αναδίδει χάρη σε όλους όσους την επικαλούνται με πίστη, ελπίδα και αγάπη. Ας την επικαλούμαστε πάντοτε, ας ψάλλουμε την παράκληση της και ας την πανηγυρίζουμε την ημέρα της εορτής της, την 1η Οκτωβρίου.
labelnews.gr

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΕ ΕΒΡΟ ΚΑΙ ΑΙΓΑΙΟ (PHOTOS)


Τόσο σε επίπεδο επιχειρήσεων μεγάλου χρονικού διαστήματος όσο και σε επίπεδο επιχειρήσεων μικρής κλίμακας και διάρκειας το δίκτυο Διοικητικής Μέριμνας (ΔΜ) είναι επιφορτισμένο με τον διαρκή, συνεχή και έγκαιρο ανεφοδιασμό όλων των φίλιων δυνάμεων με πάσης φύσεως στρατιωτικό υλικό (τρόφιμα, νερό, υλικά στρατωνισμού, καύσιμα και λιπαντικά, ιατροφαρμακευτικό υλικό, πυρομαχικά κ.ά.).
Ο όγκος πυρός που εξαπολύουν οι φίλιες δυνάμεις, ανά πάσα στιγμή, καθώς και ο ρυθμός προέλασης ή κίνησης των μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων δυνάμεων είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ομαλή λειτουργία του φίλιου δικτύου ΔΜ.
Η παγκόσμια στρατιωτική ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα, κατά τα οποία μια προέλαση ή μια στρατιωτική επιχείρηση έχει σταματήσει διότι το φίλιο δίκτυο ΔΜ δεν ήταν πλέον σε θέση να υποστηρίξει τις επιχειρήσεις. Για παράδειγμα, μετά την απόβαση των Συμμάχων στη Νορμανδία, τον Ιούνιο του 1944, οι συμμαχικές δυνάμεις προέλασαν σχετικά γρήγορα, αρχικά στη βορειοδυτική Γαλλία και στη συνέχεια ανατολικά προς τη Γερμανία, με αποτέλεσμα τον Νοέμβριο του 1944 να αναγκαστούν να σταματήσουν κατά μήκος των συνόρων της Γαλλίας με τη Γερμανία και το Βέλγιο, διότι οι γραμμές ανεφοδιασμού είχαν εξαντλήσει τα μέγιστα όρια υποστήριξης. Το αποτέλεσμα ήταν να δοθεί στη Γερμανία ο χρόνος να οργανώσει την αποτυχημένη επίθεση στις Αρδέννες τον Δεκέμβριο του 1944. Μόνο όταν το συμμαχικό δίκτυο ΔΜ ενισχύθηκε οι Σύμμαχοι μπόρεσαν να συνεχίσουν την προέλαση τους προς το Βερολίνο.
            Συνήθως τα στρατιωτικά υλικά συγκεντρώνονται σε τοποθεσίες κάπου στα μετόπισθεν και από εκεί, με στρατιωτικά φορτηγά, μεταφέρονται στην περιοχή αποθήκευσης υλικών του Σώματος ή απευθείας στους σχηματισμούς (Μεραρχίες ή Ταξιαρχίες) ή στις μονάδες εφόσον αυτό είναι εφικτό από πλευράς ταχύτητας και ασφάλειας εκτέλεσης της αποστολής. Είναι προφανές ότι η όλη διαδικασία ανεφοδιασμού, από την αρχή έως το τέλος της, υπόκεινται σε συνεχείς απειλές αφού ο εχθρός θα προσπαθεί από την πρώτη στιγμή, συνεχώς και διαρκώς, να προσβάλει και να αποδιοργανώσει το φίλιο δίκτυο ΔΜ, προκειμένου να μπορέσει ευκολότερα να διασπάσει το μέτωπο.
050226-N-6125G-060
            Είναι δεδομένο ότι τις πρώτες ώρες μιας πολεμικής σύγκρουσης, η Τουρκία θα προσπαθήσει να επιφέρει συντριπτικά πλήγματα στο ελληνικό δίκτυο ΔΜ προκειμένου να περιοριστούν οι δυνατότητες ανεφοδιασμού των δυνάμεων μας στο μέτωπο. Εφόσον το φίλιο δίκτυο ΔΜ υποστεί σοβαρό πλήγμα και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην αποστολής τους για 48 τουλάχιστον ώρες, τότε εξ’ ορισμού τα φίλια τμήματα θα αναγκαστούν, εκ των πραγμάτων, να περιορίσουν τον όγκο πυρός που διαθέτουν, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, και τελικά να απαγκιστρωθούν από τις αρχικές αμυντικές θέσεις, σε δεύτερη φάση, αφού δεν θα μπορούν να αναχαιτίσουν με πυρά τις επερχόμενες εχθρικές δυνάμεις.
Επιπλέον, θα είναι αδύνατη η ανάληψη επιθετικών πρωτοβουλιών λόγω της έλλειψης πυρομαχικών και καυσίμων. Σε μια εποχή όπου η εκτόξευση συνεχούς και μεγάλης ισχύος πυρός (κάτι που προϋποθέτει τον συνεχή ανεφοδιασμός σε πυρομαχικά) σε συνδυασμό με την δυνατότητα συνεχόμενης και ταχύτατης κίνησης (δηλαδή ο συνεχής ανεφοδιασμός σε καύσιμα) αποτελούν παράγοντες επιτυχίας ή αποτυχίας για κάθε στρατιωτική επιχείρηση. Η ελληνική αμυντική ιδιαιτερότητα (χερσαίο μέτωπο στον Έβρο και πολλά διάσπαρτα νησιά στο Αιγαίο) είναι ένας λόγος παραπάνω για την χώρα μας να διαθέτει ένα άρτια οργανωμένο και εξοπλισμένο δίκτυο ΔΜ.
Στον Έβρο, το φυσικό περιβάλλον και η γεωγραφική διαμόρφωση της περιοχής ευνοεί την ομαλή λειτουργία του ελληνικού δικτύου ΔΜ. Συγκεκριμένα το ρεύμα και η ροή του ανεφοδιασμού γίνεται κάθετα προς το μέτωπο, δηλαδή ακολουθεί τον άξονα Ξάνθη-Κομοτηνή-Αλεξανδρούπολη και βόρεια στον άξονα Αλεξανδρούπολη-Σουφλί-Διδυμότειχο-Ορεστιάδα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι πρώτες βάσεις ανεφοδιασμού βρίσκονται μακριά από τα εχθρικά πυρά, οι οποίες θα πρέπει να διανύσουν μεγάλη απόσταση, βαθιά στην φίλια επικράτεια προκειμένου να προσβάλουν τον αρχικό πυρήνα ανεφοδιασμού του ΕΣ.
Προχωρώντας δυτικά προς το μέτωπο υπάρχουν οι σταθμοί και τα σημεία ανεφοδιασμού των σχηματισμών και των μονάδων τα οποία είναι μεν ποιο ευάλωτα, επειδή βρίσκονται κοντύτερα στην γραμμή των εχθροπραξιών, αλλά διατηρούν το πλεονέκτημα της «μικρής σιλουέτας», δηλαδή του μικρού αριθμού φορτηγών, τα οποία κινούνται σε ορεινό ή ημιορεινό έδαφος. Αυτοί οι σταθμοί και τα σημεία αποθήκευσης μπορούν να λειτουργήσουν με σχετική ασφάλειας κάτω από την κάλυψη των ορεινών όγκων και των δασικών εκτάσεων της Δυτικής Θράκης.
Στα νησιά του Αιγαίου η αποστολή του δικτύου ΔΜ είναι ποιο πολύπλοκη και δύσκολη. Για τον λόγο αυτό και προκειμένου να υπάρξει αδιάκοπη και ουσιαστική ενίσχυση των μαχόμενων τμημάτων θα πρέπει τα νησιά να διαθέτουν, ήδη από τον καιρό της ειρήνης, ένα καλά οργανωμένο δίκτυο ΔΜ. Παράλληλα, δεδομένου ότι οι ελληνικές δυνάμεις θα είναι, τουλάχιστον κατά την πρώτη φάση του πολέμου (τις πρώτες ώρες), απομονωμένες και μπορεί να παραμείνουν σε απομόνωση για μεγάλο χρονικό διάστημα, ιδιαίτερα εάν οι ενισχύσεις δεν φτάσουν ποτέ, θα πρέπει να διαθέτουν επαρκεί ποσότητες σε εφόδια, καύσιμα και πυρομαχικά.
ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/defence/provlima-tou-anefodiasmou-ton-ellinikon-dynameon-se-evro-ke-egeo-photos/

Ὁ Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ὁ σοφὸς διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας


Ημ. Εορτής:14 Ιουλίου
Ημ. Γέννησης:1749 μ.Χ.
Ημ. Κοιμήσεως:14 / 7 / 1809 μ.Χ.
Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων:
Πολιούχος:
Λοιπές πληροφορίες:
Εορταζόμενο όνομα:Νικόδημος

Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ὁ πάμφτωχος καὶ διαχρονικὸς αὐτὸς φωστήρας τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ μέγιστος διδάσκαλος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Γένους μας, γεννήθηκε στὴν Χώρα τῆς Νάξου τὸ ἔτος 1749 ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ ἐνάρετους γονεῖς, τὸν Ἀντώνιο καὶ τὴν Ἀναστασία Καλλιβρούτση. Κατὰ τὴν βάπτισή του ἔλαβε τὸ ὄνομα Νικόλαος. Νηπιόθεν γαλουχήθηκε μὲ τὰ ζωογόνα νάματα τῆς εὐσεβείας καὶ τῆς πίστεως καὶ ἀνετράφη «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσία Κυρίου», ὅπως παραγγέλλει ὁ θεῖος Παῦλος (Ἐφεσ. στ’ 4). Τὴν ἔμφυτη πρὸς τὰ θεία κλήση του, αὔξησε ἡ χριστιανικὴ ἀγάπη ποὺ πῆρε ἀπὸ τὸ οἰκογενειακό του περιβάλλον καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν ἐκλεκτή του μητέρα, τὴν δὲ εὐφυΐα του ἐκαλλιέργησε καὶ πολλαπλασίασε ἡ μελέτη καὶ ἡ σπουδή.
Προώδευε στὴν ἀρετὴ καὶ στὴν γνώση κατὰ τρόπο θαυμαστό. Κατ’ ἀρχήν, φοίτησε στὴν γενέτειρά του καὶ στὴν Σχολὴ Ἁγίου Γεωργίου περιοχῆς Γρόττας, Χώρας Νάξου, μὲ διδάσκαλο τὸν Ἀρχιμανδρίτη Χρύσανθο, αὐτάδελφο τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Τὶς γνώσεις του συμπλήρωσε στὴν περίφημη Εὐαγγελικὴ Σχολὴ τῆς Σμύρνης, ὅπου φοίτησε γιὰ πέντε χρόνια, μὲ διδάσκαλο τὸν Ἰερόθεο Βουλισμά, διευθυντὴ τῆς Σχολῆς αὐτῆς. Τόσο διέπρεψε ὁ Ἅγιος Νικόδημος στὶς σπουδές του, ὥστε, ἐνῶ σπούδαζε, ἐδίδασκε τοὺς συμμαθητές του. Καὶ ὁ Ἰερόθεος ἀργότερα τὸν παρακαλοῦσε νὰ ἔρθει στὴν Σμύρνη γιὰ νὰ τὸν διαδεχθεῖ στὴ διεύθυνση τῆς Σχολῆς αὐτῆς. Στὴν Σμύρνη ἔλαβε ὁ Νικόδημος πληθωρικὴ μόρφωση, ποὺ ἐκτὸς ἀπὸ τὴ θεολογικὴ ἐπιστήμη περιελάμβανε ἀκόμα γνώσεις φιλοσοφικές, οἰκονομικές, ἰατρικές, ἀστρονομικὲς καὶ στρατιωτικές.
Μελετοῦσε πολὺ τὴν Ἁγία Γραφή, τοὺς Πατέρες, καὶ ὅλους τους ποιητές. Ἦταν ἄριστος χειριστῆς τοῦ λόγου, γνώριζε τὴν Κλασσικὴ Φιλολογία καὶ τὴν Ἰαμβικὴ Γλώσσα. Μιλοῦσε ἄριστα τὴν γαλλική, ἰταλικὴ καὶ λατινικὴ γλώσσα ἐπίσης. Εἶχε προικιστεῖ ἀπὸ τὸν Πανάγαθο μὲ σπάνια χαρίσματα, ὅπως εἶναι ἡ ἰσχυρότατη μνήμη, ἡ ὀξύτατη νοημοσύνη, ἡ ἀστραποβόλα ἀντίληψη κ.λπ. Ὅ,τι μελετοῦσε μία φορὰ μποροῦσε νὰ τὸ θυμᾶται καὶ νὰ τὸ ἀπαγγέλει ἀπ’ ἔξω σὲ ὅλη του τὴ ζωή. Ὁλόκληρα κεφάλαια τῆς Γραφῆς ἀπήγγειλε ἀπὸ στήθους καὶ θυμόταν ὅλους τους κώδικες τῶν Βιβλιοθηκῶν τῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ὑπῆρξε ἕνα πραγματικὸ φαινόμενο γιὰ τὴν ἐποχή του καὶ τὸ κέντρο τοῦ θαυμασμοῦ καὶ τοῦ παραδειγματισμοῦ.
Τὸ ἔτος 1770, ἀφοῦ ἀπεφοίτησε ἀπὸ τὴν Σχολή, ἐπέστρεψε στὴν Νάξο. Τότε, γιὰ μία πενταετία περίπου ἐργάστηκε ὡς Γραμματέας τῆς Μητροπόλεως Παροναξίας μὲ τὴν ἐποπτεία καὶ τὴν καθοδήγηση τοῦ Μητροπολίτου Παροναξίας Ἀνθίμου τοῦ Γ’ (1742 – 1779). Ἡ μητέρα του ἐμόνασε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Χρυσοστόμου Νάξου, μὲ τὸ ὄνομα Ἀγάθη. Ὁ Νικόδημος ἦταν λάτρης τῆς μοναστικῆς πολιτείας. Αὐτὴ τὴν ἔμφυτη ἐπιθυμία του γιγάντωσε ἡ γνωριμία του μὲ σπουδαίους μοναχοὺς τοῦ Ἁγίου Ὅρους καὶ μὲ ἄλλες προσωπικότητες, ὅπως εἶναι ὁ Ἅγιος Μακάριος Νοταρᾶς, Ἐπίσκοπος Κορίνθου κ.λπ.
Τὸ ἔτος 1775 ἦρθε στὴν Μονὴ Διονυσίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἐκεῖ ἐκάρη μοναχὸς μὲ τὸ ὄνομα Νικόδημος. Ὡς μοναχὸς διεκρίθη γιὰ τὴν ὁσιότητα τοῦ βίου του, τοὺς πνευματικούς του ἀγῶνες καὶ γιὰ τὴν ἀσκητικότητά του. Πνευματοφόρος, Θεοχαρίτωτος καὶ γνήσιος Πατέρας καὶ ὀρθόδοξος θεολόγος διδάσκαλος, δυναμικὰ ἀπέκρουσε τὶς αἱρέσεις καὶ τὶς κακοδοξίες τῶν ἡμερῶν του. Εἶναι ὁ πρύτανης τῶν «Κολυβάδων», αὐτῶν ποὺ ἤθελαν δηλαδὴ τὰ Ἱερὰ Μνημόσυνα τῶν νεκρῶν νὰ γίνονται Σάββατο καὶ ὄχι Κυριακή.
Ἕνεκα τῆς ἐμμονῆς του στὶς παραδόσεις καὶ στὸ Πνεῦμα τῶν Ἱερῶν κανόνων τῆς Ἐκκλησίας μας, ὑπέστη ταπεινώσεις καὶ διωγμούς. Ὅμως, αὐτὰ τοῦ χάρισαν καὶ τὸν στέφανο τοῦ ὁμολογητοῦ. Ἀκτημοσύνη, παρθενία καὶ ὑπακοὴ εἶναι τὰ μεγέθη τὰ ὁποῖα ἔφθασε καὶ ἐβίωσε σὲ πληρότητα. Ὑπῆρξε ἕνας ἀετὸς τοῦ Πνεύματος, ποὺ πέταξε ἀπὸ τὸ Νότιο στὸ Βόρειο Αἰγαῖο, ἀπὸ τὴν ἁγιοτόκο Νάξο στὸν ἁγιοτρόφο Ἄθωνα. Ἐκτὸς ὅμως ἀπὸ τὶς μοναστικὲς ἀρετὲς ὑπηρέτησε καὶ τὸ ἔργο τῆς διδαχῆς, συγγράφοντας.
Κατὰ διαστήματα ἔρχεται σὲ ἔρημες περιοχὲς γιὰ περισσότερη ἄσκηση. Ἔβλεπε νοερά, ζοῦσε καθημερινὰ τὴν αἰωνιότητα, ἀλλὰ συγχρόνως ἔβλεπε καὶ τὰ συμβαίνοντα στὸν περίγυρο. Δὲν ἔβλεπε μόνο τὸν οὐρανό, ἀλλὰ καὶ τὴν γῆ. Αἰσθάνεται τὸν πόνο τῶν Ὀρθοδόξων ποὺ μέσα στὸ σκοτάδι τῆς δουλείας ἀγωνίζονται. Καὶ πρὸς χάρην τοῦ κόσμου προσεύχεται. Κοπιάζει, ἀγρυπνεῖ, παρακαλεῖ, συγγράφει, μάχεται κατὰ τῶν δαιμόνων. Δὲν κινεῖται ἄγονα, μονόπλευρα καὶ νοσηρά. Ἀντίθετα πονάει γιὰ τοὺς ἀδελφούς του καὶ τὴν σωτηρία τους. Καὶ καρποὶ τῆς ἀγάπης του γιὰ τὸν Θεὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο εἶναι οἱ πάνω ἀπὸ ἑκατὸ τόμοι τῶν συγγραμμάτων του, τὰ κυριώτερα ἀπὸ τὰ ὁποία εἶναι:    

«Αόρατος Πόλεμος», «Πνευματικὰ Γυμνάσματα», «Συμβουλευτικὸν Ἐγχειρίδιον», «Κῆπος Χαρίτων»‚ «Νέον Μαρτυρολόγιον», «Ἐορτοδρόμιον», «Συναξαριστής», «Ἑρμηνεία τῶν ἐπιστολῶν τοῦ Παύλου».   

Λάτρης τοῦ Τυπικοῦ καὶ τῆς Λατρείας τῆς Ἐκκλησίας μας, λάτρης καὶ μιμητῆς τῶν ἁγίων, μέχρι τὶς τελευταῖες στιγμὲς τῆς ζωῆς του, ἀδιάκοπα ἐπικοινωνοῦσε μὲ τὸν Τριαδικὸ Θεό, τὸν Ὁποῖο τόσο δυνατὰ ἀγάπησε καὶ εὐηρέστησε.
Εἶναι αὐτὸς ποὺ πρῶτος τονίζει τὴν ἀξία καὶ τὴν σπουδαιότητα τῆς συχνῆς μας συμμετοχῆς στὸ Ἱερὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἔγραψε μάλιστα καὶ εἰδικὰ βιβλία, μὲ τὸν τίτλο «Περὶ συνεχοῦς Θείας Μεταλήψεως». Δέχθηκε τὸ ταξίδι γιὰ τὸν οὐρανὸ πανέτοιμος, μὲ ἤρεμη τὴν συνείδηση ὅτι ἄξια ἀγωνίσθηκε τὸν «καλὸν ἀγώνα». Μὲ τὴν καθημερινή του συμμετοχὴ στὸ σωστικὸ Δεῖπνο τῆς ζωῆς, μὲ τὴν ἔντονη μυστηριακή του ζωή, ποὺ κορυφώθηκε τὶς τελευταῖες μέρες λίγο πρὶν κλείσει τὰ μάτια του, μὲ τὴν ἀδιάλειπτη προσευχή, παρέδωσε τὴν ψυχὴ του τὴν ὀσιακὴ στὸν Κύριο, τὴν Τετάρτη 14 Ἰουλίου τοῦ ἔτους 1809, τὶς πρῶτες ὀρθρινὲς ὧρες καὶ σὲ ἡλικία μόλις 60 ἐτῶν, καὶ στὸ κελλὶ τῶν Σκουρταίων, στὶς Καρυὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους.
Τὰ τελευταῖα του λόγια ἦταν ἡ ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε στοὺς μαθητὲς του ὅταν τὸν ρώτησαν ἂν ἡσυχάζει: «Τὸν Χριστὸ ἔβαλα μέσα μου καὶ πῶς νὰ μὴ ἡσυχάσω;».
Τὴν εἴδηση τῆς κοιμήσεώς του μὲ θλίψη ἔμαθε ὁ ἐκκλησιαστικός, θεολογικός, μοναστικὸς καὶ ὄχι μόνο, κόσμος τῆς ἐποχῆς του. Σημειώνει ὁ χρονογράφος σχετικὰ μὲ τὴν κοίμηση τοῦ ἁγίου Νικοδήμου: «Ἀνατέλλοντος τοῦ αἰσθητοῦ ἡλίου, εἰς τὴν γῆν, ἐβασίλευσεν ὁ νοητὸς ἥλιος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Ἔλειψεν ὁ πύρινος στύλος, ὁ ὁδηγῶν τὸν νέον Ἰσραὴλ εἰς εὐσέβειαν. Ἐκρύβη ἡ νεφέλη ἡ δροσίζουσα τοὺς τηκομένους τῷ καύσωνι τῶν ἁμαρτιών».
Εἶναι ἀκόμη χαρακτηριστικὴ καὶ ἡ σκέψη τὴν ὁποία ἐξέφρασε τότε ἕνας Χριστιανός. «Πατέρες μου, καλύτερον ἦτο νὰ ἀπέθνησκαν σήμερα χίλιοι χριστιανοὶ καὶ ὄχι ὁ Νικόδημος».
Κατὰ καιρούς, πολλὰ ἐγκώμια γράφτηκαν γιὰ τὸν Ἅγιο Νικόδημο, ὅπως: «Ὑπῆρξε ὁ μέγιστος τῶν μονασάντων ἀπὸ συστάσεως τοῦ Ἁγίου Ὄρους», «Υπήρξε ὁ πάντοτε πενία τρυχόμενος καὶ γιγαντωθεῖς πρὸ τῆς ἀσήμου ἠμῶν γενεάς».
Κατὰ τὸν V. Grumel, «ὑπῆρξε κανονολόγος, λειτουργιολόγος, ἁγιογράφος, δηλαδὴ ἑρμηνευτῆς τῶν Γραφῶν, ἀσκητικὸς συγγραφεύς, ἐκδότης βιβλίων, εἴς τῶν πλέον γονίμων συγγραφέων καὶ ἀναμφιβόλως ὁ πλέον φιλόπονος Μοναχός, παρὰ τοῦ ὁποίου δοξάζεται ἡ ἑλληνικὴ Ἐκκλησία».
Κατὰ τὸν Θ. Σπεράντσον, ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὑπῆρξε πρόδρομός της ἐθνικῆς παλιγγενεσίας. Ο Luis Petit γράφει πὼς ὁ Νικόδημος μὲ τὰ βιβλία του ἀντικατέστησε τὸ ζωντανὸ κήρυγμα τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ κ.λπ. Ὁ Ἱερὸς Νικόδημος ἀναμφίβολα ὑπῆρξε ὁ κορυφαῖος ἐκφραστῆς τοῦ ὀσιακοῦ βίου καὶ ἡ θύρα ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ὀρθόδοξη πνευματικότητα. Εἶναι ὁ ἐξαίσιος θεολόγος καὶ ὁ ἀσίγαστος διαχρονικὸς διδάσκαλος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Γένους. Ἀποτελεῖ δὲ σπανιότατο φαινόμενο συνδυασμοῦ σπανίων θείων χαρισμάτων, ἁγιότητος βίου, ἀσκήσεως καὶ συγγραφικῆς παραγωγῆς. Ὅτι καὶ ὅσα ἂν ποῦμε γιὰ τὴν μορφὴ αὐτὴ δὲν λέμε τίποτα, οὔτε καὶ μποροῦμε νὰ τὴν κλείσουμε στὶς λίγες αὐτὲς γραμμές.
Ὁ ἴδιος, ἐξυμνώντας τὸν Ἱερὸ Χρυσόστομο, ἔλεγε: «Ἂν μπορεῖ κανεὶς νὰ συμπεριλάβει μέσα σὲ ἕνα κουτάλι τὴν θάλασσα, ἄλλο τόσο μπορεῖ καὶ νὰ ἐξυμνήσει τὸν Ἱερὸ Χρυσόστομο». Καὶ ἐμεῖς λοιπὸν ἐπαναλαμβάνουμε τὸ λόγια αὐτὰ τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου, καὶ λέμε: «Ἂν μπορεῖ κανεὶς νὰ συμπεριλάβει μέσα σ’ ἕνα κουτάλι τὴ θάλασσα, ἔτσι μπορεῖ ν’ ἀναφερθεῖ ἐπαρκῶς στὸν Ὅσιο Νικόδημο».
Ἡ Ἐκκλησία μας ἐπάξια ἀπὸ τὸ ἔτος 1955 τὸν κατέταξε στὶς δέλτους τοῦ Ἁγιολογίου της. Ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς Κοιμήσεώς του, στὸ πέρασμα τόσων χρόνων, ὁ Ἅγιος Νικόδημος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ὁ ἄσβεστος καὶ πάμφωτος φάρος, ποὺ φωτίζει καὶ κατευθύνει τὴν πορεία ὅλων μας πρὸς τὴν ἀκύμαντη Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει ἡ αἰώνια πανευτυχία καὶ ἡ ἀληθινὴ δόξα. Πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτή, μᾶς καλεῖ νὰ κινηθοῦμε, ὁ βίος τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου!
Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ἑορτάζει κατὰ τὴν καθιερωμένη Πανήγυρη τῆς 14ης Ἰουλίου. Ὠσαύτως, ἑορτάζει τὴν πρώτη Κυριακὴ τοῦ Σεπτεμβρίου, κατὰ τὴν καθιερωθεῖσα προσφάτως Σύναξη τῶν Πέντε Ἁγίων της Παροναξίας, ἡ ὁποία τελεῖται στὸ νεόδμητο Ι. Ναὸ τῶν Ναξίων Ἁγίων Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου καὶ Νικολάου τοῦ Πλανά, στὴν πόλη τῆς Νάξου. Ἀκόμη, τὴν Τρίτη Κυριακὴ τοῦ Σεπτεμβρίου στὴν Πάρο, ὅπου ἐπίσης τελεῖται ἡ Σύναξη τῶν Ἁγίων.
Οἱ Ἀσματικὲς Ἀκολουθίες τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου, οἱ ὁποῖες εὑρίσκονται σὲ λειτουργικὴ χρήση, συντάχθηκαν ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο Ὑμνογράφο, Μοναχὸ Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη, ἀπὸ τὸν Σεβ. Μητροπολίτη Πατρὼν κ. Νικόδημο, καθὼς καὶ ἀπὸ τὸν Ἀρχιμ. Νικόδημο Παυλόπουλο, Ἡγούμενο τῆς Ἱ. Μονῆς Λειμῶνος Λέσβου.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ'. Τὴν ὡραιότητα.
Σοφίας χάριτι, Πάτερ κοσμούμενος, σάλπιγξ θεόφθογγος, ὤφθης τοῦ Πνεύματος, καὶ ἀρετῶν ὑφηγητής, Νικόδημε θεηγόρε· πᾶσι γὰρ παρέθηκας, σωτηρίας διδάγματα, βίου καθαρότητος, διεκφαίνων τὴν ἔλλαμψιν, τῷ πλούτῳ τῶν ἐνθέων σου λόγων, δι’ ὧν ὡς φῶς τῷ κόσμῳ ἔλαμψας.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ Ὑπερμάχῳ.
Ὡς ἐναρέτου πολιτείας μύστην ἄριστον
Καὶ εὐσεβείας θεοφόρητον διδάσκαλον
Ἡ Ὀρθόδοξος γεραίρει σε Ἐκκλησία·
Οὐρανόθεν γὰρ τὸ χάρισμα δεξάμενος
Καταυγάζεις τοις ἐνθέοις σου συγγράμμασι
Τοὺς βοῶντάς σοι, χαίροις Πάτερ Νικόδημε.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις Ἐκκλησίας νέος φωστήρ, καὶ Ἁγίου Ὄρους, ἐγκαλώπισμα ἱερόν· χαίροις Μοναζόντων, ὁ φωτοφόρος λύχνος, Νικόδημε παμμάκαρ, Νάξου τὸ καύχημα.

ΠΗΓΗ
http://www.synaxarion.gr/gr/sid/126/sxsaintinfo.aspx