ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΙΔΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΕΖΟΝΑΥΤΩΝ -United States Marine Corps Forces Special Operations Command -MARSOC

Η Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων Πεζοναυτών των ΗΠΑ (United States Marine Corps Forces Special Operations Command -MARSOC) αποτελεί από το 2006 ένα ιδιαίτερα σημαντικό τμήμα της Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ USSOCOM (United States Special Operations Command).

Γνωστοί για τις ικανότητες τους για Ειδική αναγνώριση, Άμεση Επέμβαση και σταθεροποίηση περιοχών που έχει ξεσπάσει κρίση, οι Πεζοναύτες έχουν επεκταθεί πλέον και σε αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις και συλλογή πληροφοριών ενισχύοντας τις ικανότητες των ΕΔ των ΗΠΑ σε ότι αφορά την αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών στο ευρύτερο πλαίσιο του Πολέμου εναντίον της τρομοκρατίας.

Η Marine Forces Special Operations Command (MARSOC) αναφέρεται απευθείας στον Διοικητή του Σώματος (Commandant of the Marine Corps) και υπάγεται στον επιχειρησιακό έλεγχο της USSOCOM.

Όπως και οι υπόλοιπες μονάδες που υπάγονται στη Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ η MARSOC αναλαμβάνει όπως προαναφέρθηκε την εκτέλεση αποστολών που αφορούν την άμεση δράση (direct action), ειδική αναγνώριση (special reconnaissance), εσωτερική ασφάλεια (foreign internal defense), αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις (counter-terrorism), πληροφοριακές επιχειρήσεις (information operations) και ανορθόδοξο πόλεμο (unconventional warfare).

Έδρα της Διοίκησης των Πεζοναυτών είναι το Camp Lejeune στη Νότιο Καρολίνα των ΗΠΑ και σε αυτήν υπηρετούν περισσότεροι από 2,600 Πεζοναύτες.. Οργανωτικά η MARSOC περιλαμβάνει πέντε ομάδες/συγκροτήματα τα οποία είναι τα εξής:

• Μονάδα στρατιωτικής εκπαίδευσης εξωτερικού (Foreign Military Training Unit / FMTU) Παρέχει εξειδικευμένη στρατιωτική εκπαίδευση και υπηρεσίες συμβούλου σε στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις σύμμαχων των ΗΠΑ χώρες αλλά και στους κλάδους των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Σκοπός είναι η εκπαίδευση στην αντιμετώπιση απειλών εσωτερικής ασφάλειας και γενικότερα στην επίτευξη εσωτερικής σταθερότητας.

• Δύο Τάγματα Ειδικών Επιχειρήσεων Πεζοναυτών (Marine Special Operations Battalions / MSOB). Τα MSΟB είναι οργανωμένα, εκπαιδευμένα και εξοπλισμένα για να αναλάβουν αποστολές οπουδήποτε στον κόσμο. Κάθε τάγμα αποτελείται από αρκετούς λόχους Πεζοναυτών Ειδικών Επιχειρήσεων (Marine Special Operations Companies).

• Ομάδα Υποστήριξης Ειδικών Επιχειρήσεων Πεζοναυτών ( Marine Special Operations Support Group /MSOG). Η MSOG είναι υπεύθυνη για το σχεδιασμό, συντονισμό, λογιστική υποστήριξη και ανάλυση πληροφοριών.

 Στοιχεία διαφόρων μονάδων και συγκροτημάτων περιλαμβανομένης και της 4ης Εκστρατευτικής Ταξιαρχίας Πεζοναυτών (4th Marine Expeditionary Brigade (Anti-Terrorism)), αποτελούν σε περίοδο κρίσης οργανικές υπο-μονάδες της νέας διοίκησης ώστε να ενισχύσουν τις επιχειρησιακές της δυνατότητες σε νέους τομείς.

Απώτερος στόχος του Σώματος Πεζοναυτών είναι η μετατροπή της MARSOC σε μια αμφίβια δύναμη κρούσης η οποία θα βρίσκεται μονίμως εν πλω για τη διεξαγωγή Ειδικών Επιχειρήσεων σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη.

Υπό το πλαίσιο της MARSOC το Σώμα Πεζοναυτών ωφελήθηκε υπό την έννοια ότι μονάδες Πεζοναυτών λαμβάνουν μέρος σε περισσότερες αποστολές σε σχέση με το παρελθόν ιδίως στον κρίσιμο τομέα των Ειδικών Επιχειρήσεων. Εκτεταμένη δράση γνώρισαν οι Πεζοναύτες σε περιοχές όπως το Ιράκ και το Αφγανιστάν με ιδιαίτερη επιτυχία, δρώντας από κοινού με άλλες μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων όπως οι SF, η Delta και οι SEAL;s.

ΠΗΓΗ

https://www.thinknews.gr/defence/afieroma-diikisi-idikon-epichiriseon-pezonafton/

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ (VIDEO)

Μεγάλη συνεχίζει να είναι η συζήτηση γύρω από το ζήτημα διακοπής λειτουργίας του ΣΥΚ/ΣΞκαι των μακροχρόνιων επιπτώσεων που θα επιφέρει στον προγραμματισμό επιχειρησιακής εκπαίδευσης και ετοιμότητας σε μονάδες των Ειδικών Δυνάμεων.

Με δυνατότητα λειτουργίας τέσσερις φορές κάθε χρόνο το 3μηνο Σχολείο Υ/Κ των Ειδικών Δυνάμεων, προσέφερε από την μέρα που ξεκίνησε να λειτουργεί τη δυνατότητα «παραγωγής» μεγαλύτερου αριθμού στελεχών του ΕΣ, σε χρόνο που ισοδυναμεί με λιγότερο το μισό του αντίστοιχου σχολείου της ΔΥΚ με προφανή πλεονεκτήματα. Αυτά εντοπίζονται κυρίως στο ότι οι εκπαιδευόμενοι δεν απουσίαζαν για 6 μήνες από τη μονάδα τους (ιδιαίτερα σημαντικό για διατήρηση των επιπέδων επάνδρωσης ενεργής δύναμης) ενώ η εκπαίδευση εστιαζόταν – αποκλειστικά – σε αντικείμενα υποβρύχιας διείσδυσης – αναγνωρίσεων – αμφίβιας κρούσης.

Στο Σχολείο αυτό οι Υποβρύχιες πορείες έγιναν δεύτερη φύση των εκπαιδευόμενων με έμφαση στην ασφάλεια αλλά και τη τήρηση προσανατολισμού εξομοιώνοντας συνθήκες που οι Καταδρομείς θα κληθούν να αντιμετωπίσουν σε πραγματικές αποστολές στο Αιγαίο. 

Το ΣΥΚ/ΣΞ αποτελούσε αντικειμενικά ένα από τα πιο δύσκολα Σχολεία των Ειδικών Δυνάμεων καθώς συστάθηκε από αξιωματικούς και υπαξιωματικούς του ΕΣ οι οποίοι φοίτησαν σε ειδικά σχολεία του εξωτερικού και εξειδικεύτηκαν πάνω σ’ αυτά ακριβώς τα αντικείμενα. Τα βασικά στοιχεία του Σχολείου ήταν: 
-Διάρκεια Σχολείου: 12 εβδομάδες
-Εκπαιδευόμενο προσωπικό: Κατώτεροι αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠΟΠ) των Ειδικών Δυνάμεων.
– Αντικείμενα εκπαίδευσης: Κολύμβηση (επιφανείας με οποιασδήποτε συνθήκες), σωματική αγωγή (αερόβια άσκηση-ενδυνάμωση), καταδύσεις (με συσκευές ανοικτού και κλειστού κυκλώματος), τακτική και τεχνική των αμφίβιων επιχειρήσεων, υποβρύχιες πορείες (με σκοπό την αθέατη έξοδο στην ακτή), βολές μάχης ανιχνευτών θαλάσσης (εξειδικευμένες βολές που γίνονται, κατά ή αμέσως μετά, την έξοδο στην ακτή), διεξαγωγή τακτικών ασκήσεων μετά στρατευμάτων (ΤΑΜΣ), αξιολογήσεις (αρχική αξιολόγηση και αξιολογήσεις στο τέλος κάθε φάσης εκπαιδεύσεως).

Το σχολείο διεξαγόταν στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ειδικών Δυνάμεων (ΚΕΕΔ) στη Νέα Πέραμο Αττικής και χωριζόταν σε τέσσερις φάσεις:
-1η φάση (1η – 4η εβδομάδα): Βελτίωση φυσικής κατάστασης – εξοικείωση με το υγρό στοιχείο. Στη πρώτη φάση το πρόγραμμα εστίαζε για τρείς εβδομάδες στην σωματική εκγύμναση ώστε σταδιακά να βελτιωθεί η αντοχή των εκπαιδευόμενων με κολύμπι πορειών στη θάλασσα, τροχάδην σε αποστάσεις που σταδιακά αυξάνονταν μέρα και νύχτα με οποιονδήποτε καιρό. Το κολύμπι ήταν καθημερινό από τη πρώτη στιγμή και συνεχιζόταν μέχρι το τέλος του τριμήνου σε ολοένα και αυξανόμενη βάση.

Το νερό ήταν ουσιαστικά το «δεύτερο σπίτι» των εκπαιδευόμενων για να συνηθίσουν να είναι βρεγμένοι μέχρι το κόκκαλο ακόμη και όταν το κρύο φτάνει το σώμα σε οριακό σημείο από άποψη ανοχής.. Για να περάσουν στο επόμενο στάδιο απαίτηση ήταν η επιτυχής εκπλήρωση 1 μιλίου σε 7 λεπτά, 50 κάμψεων, 12 έλξεων, 50 κοιλιακών και 15 βυθίσεων στο δίζυγο, αναρρίχηση σε κάλο 6 μέτρων με 2 λεπτά για την κάθε άσκηση. Επιπλέον έρπεπε να γίνειδιέλευση όλων των εμποδίων από το στίβο μάχης του ΚΕΕΔ σε χρόνο 8 λεπτών. Στη θάλασσα οι εκπαιδευόμενοι έπρεπε να βουτήξουν σε βάθος 30μ και να διασχίσουν κολυμπώντας 1.000μ στην επιφάνεια με πέδιλα, καταδυτική στολή και βάρη 6kg.

-2η φάση: (5η – 6η εβδομάδα): Βελτίωση δεξιότητας στην κολύμβηση. Η έμφαση του εκπαιδευτικού προγράμματος μετατοπιζόταν σταδιακά στο θαλάσσιο στοιχείο όπου για τις επόμενες δύο εβδομάδες γινόταν εκμάθηση τεχνικών παράλληλα με καθημερινό πρόγραμμα εκγύμνασης κυρίως μέσα στη θάλασσα.. Συγκεκριμένα οι τεχνικές αφορούσαν ελεύθερη και πλάγια κολύμβηση 100μ, ανάληψη μάσκας και ανέλκυση βάρους 9kg από το πυθμένα πισίνας, εκτέλεση κόμπων 4μ μετά από κολύμπι 20μ, πλάγια κολύμβηση με βάρη 6kg σε 7 λεπτά και υποβρύχια κολύμβηση 50μ. Ακολούσαν αποστάσεις 2km με κολύμπι στην επιφάνεια με καταδυτική στολή – πτερύγια σε χρόνο 55 λεπτών και ελεύθερη κατάδυση σε βάθος 14μ

-3η φάση: (7η – 8η εβδομάδα): Εκπαίδευση στο ανοικτό κύκλωμα καταδύσεων. Η επόμενη φάση διάρκειας τριών εβδομάδων σκοπό είχε να φέρει σταδιακά τους εκπαιδευόμενους στα άκρα.. Η πίεση ξεκινούσε από την επιφάνεια και συνεχιζόταν στο .. βυθό όπου με καταδυτικές συσκευές ατμοσφαιρικού αέρα αντιμετώπιζαν όσες δυσκολίες ενδεχομένως να προκύψουν σε ανάγκη.. Η έλλειψη οξυγόνου σε κρίσιμες φάσεις καθιστούσε ακόμη πιο δύσκολη τη δοκιμασία στα αντικείμενα αυτά ώστε αρκετοί δεν μπορούσαν  να ανταποκριθούν και κοβόντουσαν από το Σχολείο.

Η πίεση και οι μεγαλύτερες απαιτήσεις στους εκπαιδευόμενους μετέτρεπε το νερό σε σύμμαχο ώστε οι καταδρομείς να αντιμετωπίζουν την εξάντληση χωρίς κανένα περιθώριο χαλάρωσης. Αποτυχία εκπλήρωσης των ασκήσεων σήμαινε και διακοπή φοίτησης στο Σχολείο.

Κορύφωση της 3ης φάσης ήταν «Το μεγάλο κολύμπι» όπου όλοι οι εκπαιδευόμενοι θα πρέπει να κολυμπήσουν απόσταση 7νμ (με καταδυτική στολή, όπλο και βαρίδια 3kg) σε ανοιχτή θάλασσα σε χρόνο 7 ωρών! Όσοι παρέμεναν έρχονταν αντιμέτωποι μια ειδική έκδοση της γνωστής «Διαβολοβδομάδας» των ΟΥΚ φτιαγμένη ανάλογα με τις απαιτήσεις του ΣΥΚ/ΣΞ… Η άσκηση με την επωνυμία ΤΑΜΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ διαρκούσε 48 ώρες και αφορούσε την εκτέλεση εικονικής επιχειρησιακής αποστολής με διείσδυση με φουσκωτά, κωπηλασία, υποβρύχιες πορείες, απόβαση σε εχθρική ακτή, ασφάλιση περιμέτρου και εξουδετέρωση εχθρικής παρουσίας με βολές φορητού οπλισμού, καπνογόνα εκρήξεις και τρομακτικό στρες σε συνθήκες ακραίας κόπωσης για τους άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων.

-4η φάση: (9η – 12η εβδομάδα): Εκπαίδευση στο κλειστό κύκλωμα καταδύσεων. Το κολύμπι δε σταματά ούτε εδώ αλλά εμπλουτίζεται επιπλέον με την εκτέλεση θαλάσσιων αλμάτων με αλεξίπτωτα στατικού ιμάντα από ελικόπτερα CH-47D Chinook, ανάπτυξη με τη μέθοδο Helo Casting με ρίψη λέμβου και ομάδας στο νερό από τη ράμπα σε ελάχιστο ύψος, ρίψη και περισυλλογή από το νερό ομάδας από ελικόπτερο UH-1H Huey με χρήση ανεμόσκαλας και περισυλλογή από ταχύπλοο σκάφος. Η εκτέλεση επεκτεινόταν σε αντικείμενα υποβρυχίων καταστροφών με διείσδυση με χρήση LAR, προσανατολισμό στο βυθό, εκτέλεση υποβρύχιας πορείας ανά ζεύγη και έξοδο στην ακτή με απόλυτη ακρίβεια! Αντίστοιχη διαδικασία εκτελείτο και στο σκοτάδι με υποβρύχια πορεία 2km και έξοδο στην ακτή και πάλι σε συγκεκριμένο σημείο με πλήρη φόρτο μάχης, οπλισμό, πέδιλα και βαρίδια βάρους 3kg. Και όλα αυτά μέσα σε 60 λεπτά!

Τελικά με την ολοκλήρωση όλων των παραπάνω δοκιμασιών οι εναπομείναντες εκπαιδευόμενοι θα πρέπει να εκτελέσουν τελικά 80 κάμψεις, 80 κοιλιακούς, 20 έλξεις και 30 βυθίσεις σε δίζυγο σε 6 λεπτά… Τέλος η ολοκλήρωση της 4ης φάσης επιφύλασσε το «Μεγάλο Τροχάδην». Μια πορεία 32km την οποία οι εκπαιδευόμενοι πρέπει να διανύσουν σε 3,5 ώρες με στολή μάχης, πλήρη εξάρτηση και οπλισμό με πτερύγια κολύμβησης εξομοιώνοντας διαφυγή από τη ξηρά.

Έχοντας παρακολουθήσει από κοντά στο παρελθόν διάφορες φάσεις εκπαιδεύσεως του ΣΥΚ/ΣΞ, ήταν σαφές ότι όποιος εκπαιδευόμενος δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Σχολείου δεν αποφοιτούσε. Όλοι οι εκπαιδευτές είχαν επιλεγεί ένας προς ένας. Είχαν περάσει αντίστοιχα σχολεία και εκπαιδεύσεις, είτε στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό ενώ το ίδιο το ΣΥΚ/ΣΞ ήταν ένα από τα πιο απαιτητικά Σχολεία των Ειδικών Δυνάμεων.

Άποψη μας είναι ότι τα δεδομένα σε ότι αφορά τις επιχειρησιακές απαιτήσεις όλα αυτά τα χρόνια δεν έχουν μεταβληθεί στο ελάχιστο. Το σκεπτικό της απόφασης κατάργησης του ΣΥΚ/ΣΞ – όποιο και αν ήταν – δεν πρόκειται να δώσει λύσεις, παρά μόνο να επιφέρει την επιστροφή στην πρότερη του 2008 κατάσταση.

Σε κάθε περίπτωση το όλο θέμα θα πρέπει να εξεταστεί εκ νέου με μια προσέγγιση που δεν θα διακατέχεται από «ενδοκλαδικές αγκυλώσεις» λαμβάνοντας υπόψη, τα όσα εφαρμόζονται και στους υπόλοιπους Στρατούς του ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ.

ΠΗΓΗ

https://www.thinknews.gr/defence/idikes-dynamis-ekpedefsi-sto-scholio-ypovrychion-katastrofonsx-vinteo/

Τ-14 ARMATA – Η ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΩΝ ΡΩΣΙΚΩΝ ΑΡΜΑΤΩΝ ΜΑΧΗΣ

Οι ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν πλέον ένα νέο κύριο άρμα μάχης το οποίο φέρεται ότι είναι ανώτερο του Μ-1Α2 Abrams.

Η Μόσχα αποκάλυψε το Τ-14 Armata το 2015 και όπως ήταν φυσικό συγκέντρωσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τις προηγμένες επιχειρησιακές δυνατότητες που διαθέτει συγκριτικά με άρματα μάχης «προηγούμενης γενιάς».

Μεταξύ των πλεονεκτημάτων συγκαταλέγεται η ενεργητική θωράκιση, το εξελιγμένο σύστημα αυτοπροστασίας και το κύριο πυροβόλο των 125mm, το οποίο μπορεί να εμπλέξει στόχους σε μεγαλύτερες αποστάσεις από τα δυτικά που είναι εξοπλισμένα με πυροβόλο των 120mm.

Παρόλα αυτά η ανάπτυξη του βρίσκεται σε εξέλιξη και δεν προβλέπεται να ολοκληρωθεί πριν το 2019. Κάτι που σημαίνει ότι ου υφιστάμενοι τύποι σε ρωσική υπηρεσία όπως τα 2.700 άρματα μάχης T-72B3 καιT-80U, θα συνεχίσουν να αποτελούν την πρωταρχική επιλογή μονάδων πρώτης γραμμής.

Το T-34-85 πρωτομπήκε σε υπηρεσία το 1940 εξοπλισμένο με πυροβόλο των 85mm. Βετεράνος των αρματομαχιών του Β ΠΠ στο Κούρσκ και το Στάλιγκραντ. Σήμερα όπως είναι φυσικό μπορεί να βρεθεί μόνο σε μουσεία.

ΤΟ Τ-55 ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 50 ΕΞΟΠΛΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΕΝΑ ΠΥΡΟΒΟΛΟ ΤΩΝ 100MM ΚΑΙ ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ 30-34 ΜΙΛΙΑ ΑΝΑ ΩΡΑ. ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΤΗΚΕ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΩΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΝΩ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 2.800 ΣΕ ΕΦΕΔΡΕΙΑ.

ΤΟ T62 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟ 1961 ΕΦΟΔΙΑΣΜΕΝΟ ΜΕ ΠΥΡΟΒΟΛΟ ΤΩΝ 115MM ΚΑΙ ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ 31 ΜΙΛΙΑ/ΩΡΑ. ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙ ΤΑ 2.500 ΑΡΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΣΕ ΕΦΕΔΡΕΙΑ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ.

ΤΟ Τ-64 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 60 ΕΦΟΔΙΑΣΜΕΝΟ ΜΕ ΠΥΡΟΒΟΛΟ ΤΩΝ 125MM ΚΑΙ ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ 27 – 34 ΜΙΛΙΑ ΑΝΑ ΩΡΑ. ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ 2000 ΑΡΜΑΤΑ ΣΕ ΕΦΕΔΡΕΙΑ.

Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ Τ-90Α ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ 1992 ΕΙΣΑΓΟΝΤΑΣ ΠΥΡΟΒΟΛΟ 2A46M ΔΙΑΜΕΤΡΗΜΑΤΟΣ 125MM. ΣΗΜΕΡΑ Η ΡΩΣΙΑ ΕΧΕΙ 350 Τ-90Α ΣΕ ΕΝΕΡΓΟ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΙ 200 ΣΕ ΕΦΕΔΡΕΙΑ.

ΤΟ T-80U ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1985 ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΗΓΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ T-80. ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΠΥΡΟΒΟΛΟ 125MM ΜΕ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΒΟΛΗΣ Α/Τ ΒΛΗΜΑΤΩΝ 9M119 REFLEKS. ΣΕ ΕΝΕΡΓΟ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ 450 ΑΡΜΑΤΑ ΕΝΩ 3.000 ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΕΦΕΔΡΕΙΑ.

ΤΟ 2013 ΤΟ T-72B3 ΕΙΣΗΛΘΕ ΣΕ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΩΣ Η ΠΛΕΟΝ ΠΡΟΗΓΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ T-72. ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΠΥΡΟΒΟΛΟ ΤΩΝ 125MM ΕΠΙΣΗΣ ΜΕ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΒΟΛΗΣ Α/ΤΥ ΒΛΗΜΑΤΩΝ 9M119 REFLEKS. ΣΗΜΕΡΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΥΠΗΡΕΣΙΑ 1.900 Τ-72 ΕΝΩ 7.000 ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΦΕΔΡΕΙΑ

ΠΗΓΗ

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΥΠΟΒΡΥΧΙΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΩΝ ΣΞ: ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ)

Ένα αναμφισβήτητο κενό στην εκπαίδευση του προσωπικού των Ειδικών Δυνάμεων δημιουργήθηκε με την διακοπή του Σχολείου Υποβρυχίων Καταστροφών (ΣΥΚ) που έγινε πρόσφατα γνωστό, προκαλώντας αρκετά ερωτηματικά αναφορικά με το σκεπτικό πίσω από το οποίο η ηγεσία, ωθήθηκε προς αυτήν την κατεύθυνση.

Πλέον η σχετική εκπαίδευση σε ότι αφορά την ειδικότητα του υποβρυχίου Καταστροφέα θα διεξάγεται αποκλειστικά στη Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών του ΠΝ (ΔΥΚ), η οποία διατηρεί το σχετικό Σχολείο Υποβρυχίων Καταστροφών 7μηνης διάρκειας.

Η ίδρυση ενός παράλληλου Σχολείου με ίδιο αντικείμενο αλλά διαφορετικό προσανατολισμό από αυτόν της ΔΥΚ, προκάλεσε εξ αρχής αντιδράσεις ως προς την ορθότητα και σκοπιμότητα λειτουργίας του, εφόσον – παραδοσιακά – κάθε Κλάδος των ΕΔ διατηρεί αποκλειστικά κάποια εξειδικευμένα αντικείμενα εκπαίδευσης. Για παράδειγμα ο ΕΣ διατηρεί την αποκλειστικότητα σε ότι αφορά την εκπαίδευση αλεξιπτωτιστών στατικού ιμάντα και ελεύθερης πτώσης (ΣΧΑΛ) ενώ κατ’ αντιστοιχία η ΔΥΚ διατηρούσε την αποκλειστικότητα σε ότι αφορά την εκπαίδευση σε αντικείμενα καταδύσεων και Υ/ΚΤ.

Παρόλα αυτά για συγκεκριμένους λόγους, είχε διαπιστωθεί εδώ και πολλά χρόνια σε ότι αφορά τις Ειδικές Δυνάμεις του ΕΣ, ότι οι ανάγκες (και συνεπακόλουθα οι απαιτήσεις) ήταν εντελώς διαφορετικές από αυτές που κάλυπτε η ΔΥΚ με το Σχολείο Υ/Κ. Και αυτό διότι το σχολείο βατραχανθρώπων στη ΔΥΚ περιλαμβάνει ταυτόχρονα και την αυστηρή διαδικασία αρχικής διαλογής προσωπικού (που δεν διαθέτει προγενέστερο υπόβαθρο εκπαίδευσης Ειδικών Δυνάμεων).

Η εκπαίδευση της ΔΥΚ

Η Σχολή Υποβρυχίων Καταστροφών (ΣΥΚ) της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών (ΔΥΚ) του Πολεμικού Ναυτικού αποτελούσε για δεκαετίες στην Ελλάδα το φυτώριο παραγωγής βατραχανθρώπων για της ανάγκες του Όπλου. Πέραν όμως αυτών δεχόταν και εξακολουθεί να δέχεται μέχρι σήμερα στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ, της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών (ΜΥΑ) του Λιμενικού Σώματος και της 31ης Μοίρας Ειδικών Επιχειρήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας.

Στόχος είναι να εκπαιδευτεί επιλεγμένο προσωπικό σε όλα τα αντικείμενα Καταδύσεων μάχης και Ανορθόδοξου Πολέμου, αφού πρώτα προηγηθεί ένα ιδιαίτερα σκληρό πρόγραμμα προετοιμασίας που αποτελεί στην ουσία το «κόσκινο» που φανερώνει πόσοι έχουν τις προδιαγραφές για να συνεχίσουν την εκπαίδευση μέχρι τέλους.

Οι ανάγκες των αμφίβιων μονάδων των Ειδικών Δυνάμεων, διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν δυνατόν να καλυφθούν εξ΄ ολοκλήρου από τους αποφοίτους του σχολείου Υ/Κ του Πολεμικού Ναυτικού (στο οποίο όμως συνέχισαν να εκπαιδεύονται στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων παράλληλα με τη λειτουργία του ΣΥΚ/ΣΞ), αφού καλύπτει και άλλες κατηγορίες αποστολών.

Επιπλέον η ΔΥΚ λόγω συγκεκριμένων περιορισμών (κάλυψη των δικών της απαιτήσεων σε οργανικές θέσεις), αδυνατούσε να καλύψει τις επιπλέον ανάγκες των Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ σε αριθμό στελεχών που ήταν επιθυμητό να περνάνε την εκπαίδευση καθώς διεξάγονται μόνο 2 Σχολεία κατ’ έτος.

Η ιδιαίτερα σκληρή εκπαίδευση διάρκειας 7 μηνών του ΣΥΚ αποδίδει τελικά (πρωτίστως στη ΔΥΚ και δευτερευόντως στις εν λόγω μονάδες του ΕΣ) στελέχη που ονομάζονται βατραχάνθρωποι και έχουν την ικανότητα διεξαγωγής επιχειρήσεων ανορθόδοξου πολέμου σε θάλασσα και ξηρά.

Για τη ΔΥΚ αυτό είναι το πρώτο στάδιο που δέχεται στις τάξεις της τους νέους βατραχανθρώπους που αμέσως μετά θεωρούνται έτοιμοι  να συνεχίσουν στην φάση επιχειρησιακής εκπαίδευσης γιοα να μπορέσουν τελικά να ενταχτούν στις Ομάδες Ανορθόδοξου Πολέμου (ΟΑΠ). Αντιθέτως οι συνάδελφοι τους από μονάδες των Ειδικών Δυνάμεων διέθεταν ήδη εκπαίδευση σε αυτά τα αντικείμενα.

Κατά συνέπεια όσοι εκπαιδευόμενοι προέρχονταν από τις μονάδες Καταδρομών – Αλεξιπτωτιστών του Στρατού, πέρναγαν το «αρχικό στάδιο διαλογής» για δεύτερη φορά.

Γεγονός που ήταν περιττό σε ότι αφορά τον ΕΣ, εφόσον ικανά στελέχη προερχόμενα από μονάδες, υφίστατο την συνεπαγόμενη φυσική καταπόνηση, η οποία – για όσους γνωρίζουν – δεν είναι διόλου αμελητέα καθώς φέρνει τους εκπαιδευόμενους στα όρια τους σωματικά και ψυχικά.

Η «παρανόηση» με την ονομασία

Φυσικά η επίπονη εκπαίδευση των βατραχανθρώπων είναι το στοιχείο που έχει αναδείξει τη ΔΥΚ σε μια μονάδα η οποία ανήκει δικαίως στην ελίτ των Ειδικών Δυνάμεων. Δικαιολογημένα λοιπόν ο τίτλος του Υποβρύχιου Καταστροφέα, συνοδεύεται με την ανάλογη «αίγλη» για όσους έχουν καταφέρει να φέρουν τα ανάλογα διακριτικά στη στολή τους.

Όμως ο σκοπός της δημιουργίας ενός φορέα παροχής εκπαίδευσης σε αντικείμενα καταδύσεων στις Ειδικές Δυνάμεις του ΕΣ, ήταν η απόδοση ΗΔΗ εκπαιδευμένων στελεχών σε αντικείμενα καταδύσεων, προκειμένου να καλυφθούν συγκεκριμένες επιχειρησιακές ανάγκες σε ότι αφορά διαδικασίες υποβρύχιας διείσδυσης. Οι διαδικασίες αυτές εφαρμόζονται σε αποστολές που άπτονται του δόγματος δράσης Μοιρών Αμφίβιων Καταδρομών (ΜΑΚ), του ΕΤΑ και της Ζ ΜΑΚ.

Επιπλέον η εξειδίκευση αυτή στο πλαίσιο των Ειδικών Δυνάμεων, αποσκοπούσε στην κάλυψη μιας διαπιστωμένης επιχειρησιακής απαίτησης για ένα Σχολείο μικρότερης διάρκειας, προκειμένου τα στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων να πιστοποιηθούν σε καταδυτική εκπαίδευση στo πρότυπα του Combat Diver School των Special Forces του Στρατού των ΗΠΑ.

Με δεδομένες τις ανάγκες επάνδρωσης των μονάδων του ΕΣ και την στενότητα σε ότι αφορά το διαθέσιμο προσωπικό, η δαπάνη επιπλέον χρόνου στη ΔΥΚ, κρίθηκε άνευ ουσίας οπότε το ΓΕΣ αποφάσισε ορθώς να θεσπίσει Σχολείο Υποβρυχίων Καταστροφών Στρατού Ξηράς (ΣΥΚΣΞ).

Η εκδήλωση επιχειρησιακής απαίτησης εισήλθε σε φάση υλοποίησης το 2007 με την εκπόνηση μελέτης συγκρότησης Σχολείου Βατραχανθρώπων από την 13η Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων.

Το πρώτο Σχολείο λειτούργησε πιλοτικά το Σεπτέμβριο του 2008 με την ονομασία «Σχολείο Δυτών Μάχης» (από το αντίστοιχο Combat Divers Qualification Course των Ειδικών Δυνάμεων του Αμερικανικού Στρατού). Τελικώς όμως καθιερώθηκε η ονομασία «Σχολείο Υποβρυχίων Καταστροφών» του Στρατού Ξηράς, ως μια πρακτική λύση προκειμένου να δικαιολογείται η καταβολή του επιδόματος επικινδυνότητας που ρητά δικαιούνται από τη νομοθεσία, μόνο όσοι έχουν αποκτήσει την ειδικότητα του «Υποβρυχίου Καταστροφέα».

Εκεί κάπου αρχίζει η σχετική παρανόηση που προκάλεσε η παρόμοια ονομασία των δύο Σχολείων για τους παραπάνω λόγους. Οι εκατέρωθεν παρερμηνείες είχαν ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν συζητήσεις για το «κατά πόσον το ΣΥΚ του Στρατού, προσφέρει αντίστοιχου επιπέδου εκπαίδευση με το Σχολείο Υποβρυχίων Καταστροφών της ΔΥΚ». Κάτι φυσικά που ήταν λάθος αφού τα δύο Σχολεία έχουν άλλο στόχο και διαφορετική διάρκεια.

Καλό θα ήταν όλοι μας να έχουμε υπόψην οτι ο ενδοκλαδικός ανταγωνισμός είναι όχι μόνο παράλογος αλλα κατάλειγε να είναι πάντα βλαπτικός για το αξιόμαχο του στρατεύματος. Άλλωστε ο αντίπαλος δεν είναι ο συνάδελφος από μια άλλη μονάδα ή Σχολείο αλλά ο γνωστός εξ Ανατολών “γείτονας”. Εκεί θα πρέπει να υπάρχει πάντοτε το μέτρο σύγκρισης ώστε να επιδιώκονται βελτιώσεις σε συνολικό επίπεδο. Τελικά ίσως πολύς λόγος για το τίποτα αλλά η διακοπή του ΣΥΚ/ΣΞ είναι πλέον γεγονός. Επίσης βέβαιο είναι οτι η απόφαση αυτή θα επανεξεταστεί “εν ευθέτω χρόνω” όταν οι συνθήκες είναι καλύτερες ώστε να αποκατασταθεί και να αξιοποιηθεί στο έπακρο η επένδυση που έγινε σε χρόνο εκπαίδευσης, εξοπλισμό και υποδομές.  

ΠΗΓΗ

https://www.thinknews.gr/defence/katargisi-scholiou-ypovrychion-katastrofonsx-ta-provlimata-pou-prokyptoun/

ΚΑΝΑΔΟΣ ΣΚΟΠΕΥΤΗΣ ΕΚΑΝΕ ΡΕΚΟΡ «ΚΑΘΑΡΙΖΟΝΤΑΣ» ΑΠΟ 3,5 ΧΛΜ. ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΗ!

Με μια εκπληκτική βολή, ένας Καναδός ελεύθερος σκοπευτής σκότωσε έναν τζιχαντιστή του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους» που βρισκόταν σε απόσταση 3.450 μέτρων σπάζοντας το σχετικό ρεκόρ όλων των εποχών!

Ο Καναδός είχε πάρει θέση στη στέγη ενός πολυόροφου κτιρίου και χρησιμοποίησε ένα όπλο McMillan TAC-50. Η σφαίρα χρειάστηκε δέκα δευτερόλεπτα για να καλύψει την απόσταση των 3,5 χιλιομέτρων μέχρι τον σουνίτη εξτρεμιστή που πυροβολούσε εναντίον Ιρακινών στρατιωτών.

Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε από το 2009 ο Βρετανός Κρεγκ Χάρισον, που σκότωσε έναν μαχητή Ταλιμπάν από απόσταση 2.475 μέτρων μ’ ένα όπλο Lapua Magnum.

Στρατιωτική πηγή είπε ότι η βολή επιβεβαιώθηκε μέσω βίντεο και πρόσθεσε: «Πρόκειται για απίστευτο επίτευγμα. Είναι ένα παγκόσμιο ρεκόρ που ίσως να μην καταρριφθεί ποτέ».

Ο Καναδός κομάντο πολεμούσε με την Joint Task Force 2, που εκπαιδεύει σύμφωνα με πληροφορίες Κουρδικές δυνάμεις στο βόρειο Ιράκ, όπου είναι σε εξέλιξη μεγάλη επιχείρηση για την ανακατάληψη της Μοσούλης.

Το όνομα του ελεύθερου σκοπευτή δεν δόθηκε στη δημοσιότητα για λόγους ασφαλείας, ούτε επιβεβαιώθηκε η ακριβής τοποθεσία της βολής.

ΠΗΓΗ

https://www.thinknews.gr/diethni/kanados-skopeftis-ekane-rekor-katharizontas-apo-35-chlm-tzichantisti/